Niemcy: XV–XVI w. Najstarszą wzmiankę na temat pogańskiego zwyczaju przyozdabiania zieloną jedliną domostw w okresie przesilenia zimowego znaleźć można w opublikowanym w 1494 „Narrenschiff” („Statek Głupców”) niemieckiego satyryka Sebastiana Branta. Gałązki te były wieszane w domu pod sufitem. thumb|: Wigilia (Juleaften), 1891
Znane są historyczne wzmianki mówiące o tym, że w średniowieczu jodły udekorowane jabłkami stanowiły główny rekwizyt w wystawianych 24 grudnia rajskich przedstawieniach, będących rodzajem ludowego dramatu religijnego. Drzewka te nazywano „rajskimi drzewami” i według niektórych badaczy mogły być prekursorami późniejszej tradycji bożonarodzeniowej choinki.
Encyklopedia katolicka i autorka monografii o zwyczaju bożonarodzeniowego drzewka Katarzyna Smyk wzmiankują, że wizerunek przyozdobionej choinki można znaleźć na sztychu Lucasa Cranacha starszego z 1509. Według źródeł, ojczyzną współczesnego drzewka bożonarodzeniowego była niemiecka Alzacja. W XV lub w XVI w. – prawdopodobnie na bazie wspomnianego wyżej obrzędu – rozwinęła się tam tradycja przystrajania choinki, występującej już jako całe drzewko.