Zwyczaj musiał stosunkowo szybko zdobywać naśladowców, bowiem już w 1561 w Alzacji wydano zarządzenie, które określało, że mieszczanin może posiadać tylko jedną choinkę, a to drzewko nie może być wyższe niż „osiem butów” (8 stóp). Zarządzenie to może świadczyć, iż zwyczaj stał się na tyle popularny, że powstał problem z wylesianiem okolicznych terenów leśnych. Najstarsza wzmianka na temat przyozdabiania świątecznej choinki w Strasburgu pochodzi z 1604, a według „Encyclopedia of Christmas and New Year’s Celebrations” z 1605. Według opisu Stanisława Estreichera (z 1903): „człowiek nieznanego nam nazwiska, zawędrowawszy w młodości do Strasburga, podał w r. 1605 […]: «Na Boże Narodzenie umieszczają w izbie choinkę, obwieszoną kwiatami wycinanymi z kolorowych papierów, jabłkami, opłatkami, szeleszczącem złotem, cukrem itp»”. Według Estreichera opisywana w relacji choinka nie była wyposażona w światła, czyli świeczki. Natomiast choinka ustawiona w żłóbku w kościele w w Tyrolu Południowym w 1621 była już ozdobiona świeczkami.