W języku niemieckim utrwalona jest forma Henckel von Donnersmarck.
Początki rodu
thumb|Herb rodowy z 1417 roku
Ród wywodzi się ze Spiskiego Czwartku na Spiszu. Według Neue Deutsche Biographie jego protoplastą był prawdopodobnie Henckel, żyjący około 1400 roku w Donnersmarku. Najstarsze wzmianki o rodzinie pochodzą z przełomu XIV i XV wieku i dotyczą Henckla de Quintoforo.
1 sierpnia 1417 roku, podczas soboru w Konstancji, synowie Henckla – Piotr, Jakub i Mikołaj – wraz z kilkoma spokrewnionymi osobami otrzymali wspólny herb od króla węgierskiego Zygmunta Luksemburskiego. W późniejszej tradycji heraldycznej podkreślano podobieństwo herbu Hencklów do herbu rodu Turzonów von Bethlenfalva, co bywa interpretowane jako ślad możliwych bliskich związków rodzinnych lub środowiskowych między tymi rodami.
Jan II Henckel i pierwsze związki ze Śląskiem
Jedną z najważniejszych postaci wczesnych dziejów rodziny był Jan II Henckel (1481–1539), duchowny, humanista i przedstawiciel środkowoeuropejskich elit intelektualnych pierwszej połowy XVI wieku. Pełnił funkcje kościelne w Lewoczy i Koszycach, a następnie związany był z dworem węgierskim Ludwika II Jagiellończyka i jego żony Marii Habsburżanki.