Metoda analityczno-punktowa Jest to najpopularniejsza technika wartościowania na świecie, stanowiąca fundament większości systemów taryfikacyjnych. Stanowią najbardziej precyzyjne narzędzie wartościowania pracy, co czyni je istotnym instrumentem w wdrażaniu unijnej dyrektywy o jawności wynagrodzeń. Istotą tej metody jest rozbicie każdego stanowiska na szereg mierzalnych kryteriów, a następnie przypisanie im konkretnych wartości liczbowych zgodnie z przyjętą skalą. Dzięki takiemu podejściu, subiektywna ocena zostaje zastąpiona wymiernym wynikiem, który pozwala na obiektywne porównanie rzekomo nieporównywalnych ról. W kontekście nowych przepisów, systemy te dostarczają pracodawcom obiektywnych danych, które pozwalają udowodnić, że różnice w wynagrodzeniach wynikają z merytorycznych wymagań stanowiska, a nie z ukrytej dyskryminacji czy płci pracownika.
Kryteria wartościowania pracy muszą być przede wszystkim obiektywne i neutralne pod względem płci. Cztery główne filary kryteriów, które pozwalają na rzetelne porównanie stanowisk to: