Wyraźne świadectwa obecności napojów destylowanych typu soju w Korei pojawiają się w późnym okresie królestwa Goryeo, w XIV wieku. Ich rozpowszechnienie wiąże się z intensywnymi kontaktami Goryeo z imperium mongolskim i rządzoną przez Mongołów dynastią Yuan.

Kontakty polityczne, wojskowe i handlowe pomiędzy Goryeo a światem mongolskim sprzyjały transferowi technologii i zwyczajów związanych z napojami destylowanymi. Tradycja produkcji szczególnie rozwinęła się m.in. w Andong, Kaesŏngu i na Czedżu, które pozostawały związane z mongolską obecnością wojskową i szlakami komunikacyjnymi. Andong stało się jednym z najbardziej znanych historycznych ośrodków produkcji soju, nie jest jednak traktowane jako jednoznaczne miejsce wynalezienia napoju.

Okres Joseon W okresie Joseon produkcja i spożycie soju rozpowszechniły się. Początkowo był to napój stosunkowo kosztowny, używany m.in. na dworze, przez warstwy wyższe oraz w celach leczniczych. Z czasem produkcja rozpowszechniła się również w gospodarstwach domowych.

Źródła z epoki odnotowują wzrost konsumpcji. W 1490 roku urzędnik dworski Jo Hyo-dong zwracał uwagę na częstsze używanie soju podczas uczt i związane z tym wysokie zużycie ryżu.