Czytamy w Ewangelii: „On ich zapytał: A wy za kogo mnie uważacie? Odpowiedział Mu Piotr: Ty jesteś Mesjasz”. (Mk 8,29, por. Mt, 16,16-19; Łk 9,18-20, por J 6,89). Był to akt wiary Piotra, że Jezus jest zapowiadanym Pomazańcem, który ma ustanowić Królestwo Boże zgodnie z oczekiwaniami mesjańskimi Izraela. Ma ono swój fundament w różnych innych wyznaniach Piotra opisanych w Ewangeliach, np. zaraz na początku po cudownym połowie (por. Łk 5,8) czy po uciszeniu burzy na morzu (por. Mt 14,22-33). Najbliższy kontekst wyznania wiary Piotra stanowią słowa Jezusa o cierpieniach mesjasza (por. Mk 8,31-38) oraz Przemienienie na Górze (por. Mk 9,2-10).
Mesjański charakter wiary Kościoła Nowego Testamentu Wiara uczniów Jezusa stała się wiarą Kościoła, gdy oni sami uwierzywszy w zmartwychwstanie Mistrza – jako świadkowie – zaczęli ogłaszać go Panem i Mesjaszem, który jako nowy Adam pokonał śmierć i ożywia wszystkich (por. 1 Kor 15,20-26) i jest ustanowionym przez Boga „sędzią żywych i umarłych” (Dz 10,42). Ogłaszali nastanie czasów ostatnich, eschatonu, pełni czasu (por. Dz 2,17; Ga 4,4). Zachęcali swoich słuchaczy do przyjęcia wiary, która ich ożywiała, by w ten sposób uczestniczyli w bogactwach Bożych obietnic, dostępując odpuszczenia swych grzechów (Dz 2, 38n;