Wiara w życiu pierwszego Kościoła Nauczanie Listu do Efezjan ukazuje wiarę w rozumieniu wspólnot kościelnych lat 90. I wieku. W rozdziale 4 mowa jest o wierze jako o spoiwie jedności wszystkich uczniów Chrystusa wszczepionych przez chrzest do Kościoła-Ciała Chrystusa: „Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest” (w. 5). Według Rudolfa Schnackenburga ta triada jest echem obrzędów chrztu w pierwszych wspólnotach chrześcijańskich. Wiara i chrzest były bardzo blisko związane ze sobą (por. Ga 3,25 -27, Dz 2,38; 16,31-33; 18,8; Mk 16,16). Wspólna wiara, która stanowi o nowej jedności wszystkich uczniów Chrystusa – czy to pochodzenia żydowskiego, czy pogańskiego (por. Ga 3,28, 1 Kor 12,13, Kol 3.11) – od początku wyrażała się w wyznaniu chrzcielnym, które składali podczas obrzędów swego chrztu. I w trakcie tychże obrzędów otrzymywała pieczęć Ducha Świętego /Bierzmowanie/ (por. Ef 1,13). Sam Chrystus ustanowił Kościół /gr. Εκκλεσια/ na skale-fundamencie wiary Piotra (por. Mt 16,18-19;