Historyk Marcin Owsiński, powołując się na wcześniejsze ustalenia, podał, że liczba osób umieszczonych przez kierownictwo organizacji na spisach imiennych wyniosła 19 tys., ale zdecydowana większość osób widniejących na listach ograniczyła się wyłącznie do wyrażenia chęci przystąpienia do organizacji lub utrzymywania kontaktu z jego przedstawicielami. W dokumencie z 31 grudnia 1943 roku, przygotowanym przez sam „Gryf Pomorski” i znanym z odpisu z 15 września 1945, liczba członków została określona na 19 861. Ze względu na częste zmiany podporządkowywania się oddziałów partyzanckich podlegających „Gryfowi Pomorskiego” część oddziałów działała niezależnie od kierownictwa Gryfu, przez co oszacowanie liczby członków organizacji pozostawia sporo trudności. Niektóre oddziały „Gryfa Pomorskiego” odchodziły z organizacji i przystępowały do innych organizacji (AK, Polskiej Armii Powstania). Duża rozpiętość danych wynika również z wliczania do „Gryfa Pomorskiego” osób zaprzysiężonych, a nie wyłącznie aktywnych członków organizacji.