W 1905 liczba członków zboru wynosiła około 4500 osób i utrzymywała się na tym poziomie do 1914.
I wojna światowa W związku z wydarzeniami I wojny światowej, w 1915 rozpoczęto akcję deportacyjną ludności ewangelickiej w głąb Imperium Rosyjskiego. Wysiedlenia dotknęły 64 rodziny żyrardowskie, również proboszcza Hugo Woscha. Opustoszała parafia była obsługiwana przez duszpasterza wojskowego z Warszawy. W momencie zakończenia wojny w mieście pozostało 300 ewangelików.
Okres międzywojenny Od 1918 parafianie zaczęli wracać z wygania, jednak część z nich nie przeżyła wywózki, a inni zdecydowali się na emigrację. Następowała odbudowa działalności parafii, funkcję proboszcza objął ks. Feliks Teodor Gloeh. W 1922 na stanowisku zastąpił go ks. Otto Wittenberg. Obszar parafii obejmował wtedy terytorium pomiędzy Sochaczewem, Mszczonowem, Milanówkiem i Grodziskiem Mazowieckim. Działały filie w Wiskitkach, Grodzisku Mazowieckim, Brwinowie, Józefowie i Karolewie. Prowadzono szkółki niedzielne dla dzieci, odbywające się w budynku sali konfirmacyjnej. W 1923 parafia zrzeszała 2861 wiernych.