Na nabożeństwa niemieckie uczęszczała niewielka liczba parafian, z racji nieznajomości przez nich tego języka.
W 1944 w wyniku nadejścia frontu wschodniego, większość członków zboru została ewakuowana na zachód, w związku z czym w lipcu 1944 parafia zakończyła działalność.
Pod koniec 1944 wikariusz Edward Romański rozpoczął organizację polskiej parafii ewangelickiej, co utrudniały jednak walki podziemia z okupantami – obydwie strony stosowały zasady zbiorowej odpowiedzialności. Na terenie miasta pozostawali ewangelicy pochodzący z Warszawy, przybyli tu po powstaniu.
Lata powojenne 16 stycznia 1945 roku w wyniku działań na froncie, został uszkodzony budynek kościoła. W Żyrardowie mieszkało wówczas 120 luteran. Kilka tygodni później rozpoczęto rejestrację parafian oraz prowadzenie polskich nabożeństw. We wspólnym nabożeństwie wielkanocnym zorganizowanym z udziałem wiernych kościoła ewangelicko-reformowanego wzięło udział 90 osób.