Był współzałożycielem utworzonego w 1944 koła Stronnictwa Demokratycznego w Sanoku, został jego prezesemAndrzej Brygidyn: W latach powojennych. Życie polityczne. Kształtowanie się lokalnych struktur polityczno-administracyjnych w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 766., pełnił funkcję przewodniczącego Powiatowego Komitetu SD w Sanoku i zasiadał jako ławnik w Sądzie Okręgowym w JaśleEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka. Część druga, Sanok 2000, s. 6.. Był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w okresie II RP, zaangażował się także w próbę reaktywacji „Sokoła” w 1946.
Pracował na stanowisku nauczyciela rysunku w Publicznej Zawodowej Szkole Dokształcającej w SanokuEdward Zając, Oświata i szkolnictwo. Życie kulturalne / Środowisko kulturalne / Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Feliks Kiryk (red), Kraków 1995, s. 623.. Otrzymał wiele odznaczeń państwowych i wyróżnień. W maju 1930 prezentował swoje prace malarskie na wystawie obrazów i rzeźby w Sanoku. 11 listopada 1937 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi za zasługi na polu pracy zawodowej w rzemiośle..