Od czasu podporządkowania Tesalii królestwu Macedonii przez Filipa, duże znaczenie w jego armii zaczęła odgrywać ciężkozbrojna formacja o wysokiej wartości bojowej. Mniejsze znaczenie miała lekka jazda (prodromoi), której utworzenie było częścią reform. Przede wszystkim wykorzystywano ją do zadań pomocniczych, tj. ochrona linii komunikacyjnych, patrole czy zwiad, choć brała również udział w decydujących bitwach.

Stosunkowo mało znanym obecnie aspektem reform Filipa jest utworzenie przez niego czegoś na kształt oddziałów inżynieryjnych. Wykorzystywały one transportowane w częściach greckie machiny oblężnicze, w razie potrzeby składane i obsługiwane przez przeszkolonych do tego żołnierzy. Miało to istotny wpływ na szybkość zdobywania nieprzyjacielskich twierdz i miast.

W armii macedońskiej służyli również najemnicy. Występowali oni w niej także i przed Filipem, ale to za jego panowania nastąpił poważny wzrost ich liczby i znaczenia. Było to między innymi związane z zajęciem przez Filipa Tracji wraz z jej kopalniami złota (co znacznie zwiększyło budżet, jaki państwo mogło przeznaczyć na ich utrzymanie), a także – w przypadku Greków – z uzyskaniem hegemonii w Helladzie. Zazwyczaj korzystano z najemników pochodzących z plemion trackich, iliryjskich oraz poleis greckich.