Zatem w tym sposobie myślenia istnieją jedynie odpowiedzi na aktualne pytania, które nie stanowią ogniwa "odwiecznych" problemów. Ten swoisty manifest metodologiczny stał się dla Skinnera programem dalszej działalności naukowej poświęconej myśli politycznej wczesnej nowożytności, zwłaszcza teoriom Machiavellego, Hobbesa oraz myślicielom teorii republikańskiej (przez Skinnera nazywanej "neorzymską"). Kolejnym obszarem zainteresowań jest teoria aktów mowy, natura interpretacji i rozumienie w historii*http://www.history.qmul.ac.uk/staff/profile/4565-professor-quentin-skinner [dostęp 25.05.2016], których źródeł można upatrywać w filozofii Ludwiga WittgensteinaJ. Grygieńć „Mniej filozofii, więcej historii”. Quentina Skinnera zmagania z ahistoryzmem w naukach społecznych "Dialogi polityczne" 12/2009. s. 53-54. Skinner przeniósł jego rozstrzygnięcia filozoficzne na grunt historii idei.