Тэрэнс О’Браен дэ Ласі, Тэрэнціюш О’Браэн дэ Лэсі (; ) — баявы марак і вершнік войска расейскай імперыі часоў першай сусветнай вайны, тытулярны палкоўнік кавалерыі Польскай арміі Другой Польскай Рэспублікі, граф дэ Ласі.
Біяграфія Нарадзіўся 30 красавіка 1885 года ў радавым маёнтку Аўгустовак, што ў тагачасным Гародзенскім павеце (зараз у межах гораду) Гродзенскай губерні, у сям’і Аляксандра О’Браэна дэ Ласі. Ён быў старэйшым братам Патрыка (1888—1964) і Маўрыцыя (1891—1978).
Падчас Першай сусветнай вайны ён ваяваў у шэрагах Асобнага атрада Балтыйскага флоту пры Каўказскай тубыльскай кавалерыйскай дывізіі, даслужыўшыся да старшага лейтэнанта і капітана 2-га рангу . Камандуючы 9-й расійскай арміяй вылучыў яго да ўзнагароджання ордэнам Святога Георгія 4-й ступені і зброяй Святога Георгія . Далучыўся да войскаў Сярэдняй Літвы.
30 чэрвеня 1921 г. міністр ваенных спраў генерал-лейтэнант Казімеж Саснкоўскі звольніў падпалкоўніка Севярына Грабоўскага з пасады камандзіра 10-га палка літоўскіх уланаў і загадаў падпалкоўніку Цярэнцюшу О’Браену дэ Ласі з 13-га Віленскага палка ўланаў часова ўзяць на сябе камандаванне 10-м палком. Падпалкоўнік Грабоўскі павінен быў неадкладна перадаць камандаванне палком свайму намесніку і адправіцца ў камандаванне 2-й арміі, дзе супраць яго павінна было быць распачата ганаровае расследаванне па абвінавачваннях падпалкоўніка Антонія Шомсіча. Адначасова міністр перавёў капітана Генрыка Грабоўскага з 10-га ў 23-ці Гарадзенскі палок уланаў.
21 ліпеня 1921 года ён быў афіцыйна прыняты ў Польскую армію з былой Расійскай арміі і Усходняга корпуса, адпраўлены ў рэзерв і адначасова прызваны на актыўную службу , а 1 жніўня таго ж года ўключаны ў склад 13-га палка Віленскіх уланаў
З 21 ліпеня 1921 г. камандаваў 10-м палком у Беластоку . 3 мая 1922 г. быў завераны ў званні падпалкоўніка са старшынством ад 1 чэрвеня 1919 г. і 51-м месцам у корпусе кавалерыйскіх афіцэраў (з 1924 г. — кавалерыя) .
У 1922 годзе ён служыў камандзірам 13-га палка, які тады знаходзіўся ў Глыбокім .
У снежні 1927 года ён быў вызвалены ад пасады камандзіра 10-га палка і адначасова пераведзены ў шэрагі кавалерыйскіх афіцэраў і аддадзены ў распараджэнне камандзіра акругі ІІІ корпусу . У студзені 1928 года ён быў прызначаны на пасаду раённага інспектара коней у Горадні . У ліпені таго ж года ён быў вызвалены ад пасады і зноў аддадзены ў распараджэнне камандзіра акругі ІІІ корпуса . 30 лістапада 1928 года ён быў звольнены ў адстаўку .
9 лістапада 1932 года ён памёр у маёнтку Аўгустовак і быў пахаваны там праз тры дні ў сямейным склепе .
Гл. таксама
палац Аўгустовак у Гродне
Зноскі
Бібліяграфія
Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922. Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
Катэгорыя:Афіцэры Сярэдняй Літвы Катэгорыя:Афіцэры Польскай Рэспублікі (1918—1939) Катэгорыя:Кіраўнікі 10 палка літоўскіх уланаў Катэгорыя:Кіраўнікі 13 палка Віленскіх уланаў