«З песень аб няволі» — верш Янкі Купалы, напісаны ў 1907 годзе.
Мастацкі змест Твор мае ярка выяўленую рэвалюцыйную накіраванасць і пранізаны пагардай і нянавісцю да прыгнятальнікаў, якія імкнуцца «у путы працоўных закуць». Змрочная эпоха палітычнай рэакцыі і пераследу прагрэсіўных сіл грамадства знаходзяць свой адбітак у злавесных вобразах крывавай расправы над «закаваным народам».
Характэрны мастацкі прыём верша — скразны адмоўны паралелізм, які будуецца на супрацьпастаўленні сімвалічных малюнкаў прыроды і трагічных эпізодаў рэвалюцыйнай барацьбы. Наймацнейшымі з гэтага боку з’яўляюцца радкі «То не рэчак паводкі бурлівыя // Затапляюць зямельку вадой, — // Гэта ў бойцы мручы, нешчаслівыя // Залілі свет нявіннай крывёй».
Фінал твору афарбован у трагічныя тоны. Дзякуючы свайму выкрывальнаму пафасу, вострай актуальнасці і навостранай рытмічнай структуры (3-столпны амфібрахій, які нагадвае засмучаную мітынговую прамову), гэты твор лічыцца адным з выдатных прыкладаў дарэвалюцыйнай грамадска-палітычнай лірыкі Беларусі.
Публікацыі і пераклады Упершыню верш быў надрукаваны ў складзе зборніка «Зажынкі», які быў выдадзены ў Маскве ў 1918 годзе. У далейшым твор быў перакладзены на рускую, украінскую і малдаўскую мовы. Аўтарам рускага перакладу з’яўляецца Мікалай Браўн, украінскага — Дзмітры Паўлычка, а малдаўскага — .
Літататура
Катэгорыя:Вершы Янкі Купалы Катэгорыя:Творы 1907 года