O Imperio Timúrida foi un imperio persa, turco e mongol medieval que dominaba o Grande Irán a principios do século XV, que comprendeu Irán, Iraq, Afganistán, gran parte de Asia Central, o sur do Cáucaso e partes das contemporáneas, Paquistán, India e Turquía. O imperio era culturalmente híbrido, combinando influencias turcas, mongólicas e persas, cos últimos membros da dinastía "considerados como gobernantes ideais perso-islámicos".
O imperio foi fundado por Tamerlán, un señor da guerra de liñaxe turco-mongol, quen estableceu o imperio entre 1370 e a súa morte en 1405. Víase a si mesmo como o gran restaurador do Imperio Mongol de Xenxis Khan, considerábase herdeiro de Xenxis e relacionouse estreitamente cos Borjigin. Tamerlán continuou relacións comerciais cos Ming e a Horda de Ouro, con diplomáticos chineses como Ma Huan e Chen Cheng viaxando regularmente ao oeste a Samarcanda para comprar e vender mercadorías. O imperio levou ao Renacemento Timúrida, particularmente durante o reinado do astrónomo e matemático Ulugh Beg.
En 1467, a dinastía gobernante timúrida, ou timúridas, perdera a maior parte de Persia ante a confederación Aq Qoyunlu. Non obstante, os membros da dinastía timúrida continuaron gobernando estados máis pequenos, coñecidos como emiratos timúridas, en Asia Central e partes da India. No século XVI, Babur, o príncipe timúrida de Ferghana (actual Uzbekistán), invadiu Kabulistán (actual Afganistán) e estableceu alí un pequeno reino. Vinte anos despois, usou este reino como escenario para invadir o Sultanato de Delhi na India e estableceu o Imperio Mogol.
Notas
Categoría:Estados da Idade Media Categoría:Imperios desaparecidos Categoría:Historia de Xeorxia Categoría:Historia de Azerbaidján Categoría:Estados desaparecidos de Asia Categoría:Historia de Siria Categoría:Historia de Iraq