Долно Караџово или Мало Караџово (, Варико; до 1927 г. Καρατζά Κιόι, Караѕа Ќој) — село во Серско, Егејска Македонија, денес во општината Долна Џумаја на Серскиот Округ, Грција. Речиси сите жители се Македонци.
Географија Селото се наоѓа на 20 км западно од Сер и на 17 км северно од Нигрита. Лежи во североисточнот подножје на Богданска Планина.
Историја Во Отоманското Царство Во XIX век Долно Караџово било македонско село во Серската Каза на Серскиот Санџак.
Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. во Мала Караџа (Malko-Karaja) имало 42 домаќинства со 130 жители Македонци.
Во 1891 г. Георги Стрезов вели дека селото е дел од областа Овакол и напишал за него:
Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) на почетокот на XX век Долно Караџово имало 240 жители Македонци.
Сите христијани на Долно Караџово биле под врховенството на Цариградската патријаршија и во него работела грчката пропаганда. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Долно Караџово (Dolno Karadjovo) живееле 480 Македонци патријаршисти. Во селото имало грчко основно училиште со 1 учител и 14 ученици.
Во Грција За време на Првата балканска војна селото е окупирано од бугарска војска, а по Втората балканска војна во 1913 г. е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Во 1920-тите во селото се доведени мал број грчки колонисти од Турција. Според пописот од 1928 г. селото било етнички мешано, со само 4 лица (1 семејство) дојденци. Во 1927 г. е преименувано во Варико.
Околу 1960 г. е изградена црквата „Св. Троица“.
Личности Стојо Белдонев — револуционер, деец на ВМОРО, загинал пред 1918 г., роден во Горно или Долно Караџово
Наводи
Категорија:Долна Џумаја