мини|Караитска кенеса во Луцк (Украина) десно|мини|Внатрешност на Малаја (Мала) Кенеса во Евпаторија, Крим. Кенеса (на карамејски: כְּנִיסָא) — источноевропска или персиска караитна синагога.

Кенесите се слични на рабинските синагоги. Во Источна Европа, тие се распоредени по должината на оската север-југ (свртени кон Ерусалим). Почнувајќи од северниот влез, кенесата содржи:

Предворје (азар), каде што верниците ги соблекуваат чевлите. Чевлите не се дозволени внатре. Мошав Зеќеним (, клупи за старци): дрвени клупи за старите и ожалостените, обично под низок таван. Поткровјето над овој таван е резервирано за жените, кои остануваат невидливи за мажите на главниот кат. Шулхан (, „маса“): главната сала. Традиционалното караитно богослужение се изведувало на колена. Во минатото, подовите на кенесите биле покриени со теписи; модерните кенеси имаат клупи во главната сала. Хехал, или олтар ( ): подигната поставка за ритуалниот ковчег и свештеникот.

Некои кенеси имаат и екран за завеси.

Етимологија Зборот потекнува од арапскиот збор كنيسة „црква“ или كنيس „синагога“ (конечно од семитскиот корен kns во смисла на „собирање“) и за прв пат се среќава во караимските и караитските хебрејски текстови од крајот на деветнаесеттиот век. Пред ова, а и најчесто потоа, караитите ги користеле стандардните еврејски термини בית הכנסת и синагога. Во Галиција, зборот често бил скратуван на kensa уште во 1903 година.

На руски често се изговара како кенасá со краен акцент. Некои тврдат дека има персиско или арамејско потекло.

Преживеани кенеси мини|Внатрешност на кенеса во Халич, Украина (1913). Била уништена во 1985 година. Во поранешното Руско Царство имало 20 кенеси, од кои девет биле во Крим (до 1918 година, биле додадени уште две). Сите преживеани кенеси станале спомен-згради, меѓутоа, многу се во дотраена состојба, а други, како Севастополската кенеса, иако во подобра состојба, се управувани од јавни власти или приватни сопственици, а не од караитски заедници. Главното, оперативно место за караитичко богослужение во Украина се наоѓа во Евпаторија, Крим. Всушност, Крим содржи две независни кенеси, повторно отворени за јавноста во 2005 и 1999 година.

Караитски синагоги во Литванија биле изградени во 14 век, во Тракај, Биржај, Кедаињај, Паневежис и Вилнус. Кенеса од почетокот на 20 век сè уште стои во Тракај, Литванија и уште една во Вилнус; обете се во употреба. Ниедна караитна синагога не преживеала во Галиција, каде што караитите биле присутни од 13 век; Последната кенеса во Халич била уништена од Советите во 1985 година. Во Турција, само една караитската синагога преживеала во Истанбул.

Галерија

Наводи

Извори Album "Karaite kenassas in Eupatoria and other kenassas of the world", ed. by V. V. Mireyev, Simpferopol, 2006 = Альбом "Комплекс караимских кенасс в Евпатории и другие кенассы в мире", ред. В. В. Миpеев, Cимферополь, 2006

Категорија:Караитски синагоги Категорија:Верски објекти во Украина Категорија:Караитски Јудаизам Категорија:Синагоги