Памела Солтис (родена на 13 ноември 1957 година) - американска ботаничарка. Таа е истакнат професор на Универзитетот во Флорида, кустос во Природонаучниот музеј на Флорида, главен истражувач на Лабораторијата за молекуларна систематика и еволутивна генетика во Природонаучниот музеј на Флорида, и основачки директор на Институтот за биодиверзитет на Универзитетот во Флорида.

Ран живот и образование Солтис била родена на 13 ноември 1957 година во Нелсонвил, Охајо, како ќерка на Барбара Д. Сагрејвс и Валтер Роналд Сагрејвс. Таа учела во средното училиште „Пела“ во Пела, Ајова, и матурирала во 1976 година како најдобар ученик. Била финалистка на Националниот колеџ за заслуги во 1976 година. Дипломирала биологија на Централен колеџ во 1980 година со почести. Потоа студирала на Универзитетот во Канзас и магистрирала ботаника со почести во 1984 година и докторирала ботаника во 1986 година.

Кариера Откако докторирала, Солтис започнала да работи како доцент на Одделот за ботаника на Државниот универзитет во Вашингтон во 1986 година и била унапредена во вонреден професор во 1992 година. Потоа била унапредена во редовен професор на Одделот за ботаника и на Факултетот за биолошки науки во 1998 година. Во 2000 година, Солтис се преселила од Државниот универзитет во Вашингтон во Природонаучниот музеј на Универзитетот во Флорида, како кустос. На Универзитетот во Флорида, Солтис била професор-истражувач на Фондацијата за истражување на Универзитетот во Флорида од 2006 до 2009 година и ко-директор на Програмата за компјутерска биологија на Универзитетот во Флорида од 2009 до 2012 година.

Истражување Истражувањето на Солтис се фокусирало на шемите и процесите што го создаваат дрвото на животот. Поконкретно, таа ја проучувала разновидноста и еволуцијата на цветните растенија (ангиосперми). Таа користела геномски методи, колекции од природната историја и компјутерско моделирање за да ја разбере филогенијата, филогеографијата и полиплоидијата на ангиоспермите. Има објавено над 400 научни трудови, а меѓу нејзините најцитирани придонеси се трудови за улогата на генетските и геномските атрибути во успехот на полиплоидите. Во 2016 година, Солтис била избрана за член на Националната академија на науките и Американската академија на уметностите и науките во 2017 година.

Служба Солтис била претседател на Ботаничкото друштво на Америка од 2007 до 2008 година. Таа била член на советите на Друштвото за проучување на еволуцијата, Американското друштво на таксономисти за растенија, Американското здружение за генетика и Друштвото на систематски биолози. Била и секретар со тригодишен мандат на Ботаничкото друштво на Америка, а моментално е претседател на Друштвото на систематски биолози. Таа е и заменик-уредник на списанијата Еволуција и Систематска биологија. Членка е на Женската сала на славните на Универзитетот во Канзас.

Почести Таа била добитничка на наградата Далгрен за ботаника во 2002 година од Кралското физиографско друштво на Шведска. Ројтерс ја именувал за високо цитиран истражувач во 2014 година.

Таа, заедно со нејзиниот сопруг, Даглас Солтис, ја освоила наградата Аса Греј во 2006 година. Била избрана во Националната академија на науките во 2016 година, и за член на Американската асоцијација за унапредување на науката во 2022 година.

Избрани публикации

Научни публикации

. 2004. The origin and diversification of angiosperms. Am. J. Bot. 91: 1614–1626 . 2004. Pre-angiosperm duplication of floral genes and regulatory tinkering at the base of angiosperms. Am. J. Bot. 91: 2102–2118 . 2004. Molecular cytogenetic analysis of recently evolved Tragopogon (Asteraceae) allopolyploids reveal a karyotype that is additive of the diploid progenitors. Am. J. Bot. 91: 1022–1035 . 2004. Darwin's abominable mystery: Insights from a supertree of the angiosperms. Proceedings of the National Academy of Sciences, USA 101: 1904–1909. . 2003. Evolution of floral structures in basal angiosperms. International Journal of Plant Sciences 164: S329-S363. . 2003. An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG II. Bot. J. of the Linnean Soc. 141: 399-436 . 2002. Rate heterogeneity among lineages of land plants: integration of molecular and fossil data and evidence for molecular living fossils. Proc. of the National Academy of Sci. USA 99: 4430-4435 . 2000. Patterns of genetic variation in rare and widespread plant congeners: Do rare species have low levels of genetic variability? Am. J. Bot. 87: 783-792 . 1999. Angiosperm phylogeny inferred from multiple genes: A research tool for comparative biology. Nature 402: 402-404

Книги

. 2006. Developmental genetics of the flower. Volumen 44 de Advances in botanical research incorporating advances in plant pathology. Edición ilustrada de Academic Press, 616 pp. en línea . 1992. Molecular systematics of plants. Editor Springer, 434 pp. en línea . 1990. Isozymes in plant biology. Edición ilustrada de Springer, 268 pp. en línea . 1986. Studies of genetic variation in an introgressive complex in Clarkia (Onagraceae). Editor University of Kansas, Botany, 596 pp.

Наводи

Категорија:Професори на Флоридскиот универзитет Категорија:Американско ботаничко друштво Категорија:Членови на Националната академија на науките на САД Категорија:Живи луѓе Категорија:Родени во 1957 година Категорија:Статии со hCards