Erica spiculifolia (syn. Bruckenthalia spiculifolia) — вид цветно растение од семејството вресови (Ericaceae). Овој вид е природно распространет во Југоисточна Европа, во Македонија, Србија, Бугарија, Романија, Албанија, Украина, Крим, северна Грција и северноазискиот дел од Турција. За првпат е опишано во 1802 година под името Erica spiculifolia од британскиот ботаничар Ричард Ентони Салисбери. Долго време овој вид се сметал за единствен претставник на родот Bruckenthalia, под научното име Bruckenthalia spiculifolia

Опис и распространетост Erica spiculifolia е ниско грмушесто растение со полулегнат раст, силно разгрането од коренот, а гранчињата му се исправени или стојат вертикално. Неговите стебла достигнуваат висина до 15 см и се покриени со бројни ситни, разлетани влакненца. Листовите се игловидни, тесни и издолжени, долги 4-5 мм и широки околу 0,7 мм, поставени густо и во голем број, делумно расперени или целосно расперени, најчесто по четири во лажни пршлени, а понекогаш спирално или мешано. Нивните рабови имаат ситни четинести влакненца, а врвот им завршува со долго влакно со голема жлезда; кај цветните гранчиња листовите се подолги, до 9 мм. Цветовите се четиричлени, собрани во густи завршни соцветија со форма на цилиндри или топчиња, составени од 8 до 40 цветови; дршките се долги 2-3 мм, тенки, црвенкави и покриени со ситни влакненца; прицветните листови се долги 1,5-3 мм. Чашката е во форма на ѕвонче, долга 1,5 мм, без влакненца и црвенкава; нејзините запци се широко триаголни, ситно назабени и по должина еднакви со цевчестиот дел. Венчето е исто така ѕвонесто, црвено и без влакненца. Тоа е долго 2,5-3,2 мм, со слободни делови кои се јајцевидни, тапи и долги околу 1 мм. Има осум прашници, покуси од венчето; филаментите се околу половина покуси од антерите; антерите се долги 0,8 мм, црвенкави со виолетови врвови и се отвораат преку странични, речиси кружно-елиптични пори. Плодникот е четириделен и без влакненца. Столпчето е црвенкаво и достигнува должина до 3,5 мм. Плодната кутијка е без влакненца.

Во Македонија расте на високопланински пасишта со силикатна подлога или на длабоки почви во субалпскиот појас. Претставува многу распространето на планинските масиви: Шар Планина, Јакупица, Голешница-Лисец, Осогово, Пелистер, Ниџе, Дудица, Кожуф, Беласица, Дешат и Дабничка Планина. Галерија

Литература Питер А. Шмит, Бернд Шулц: Фитшен - Вуди Флора: Книга за идентификување на дрвјата и грмушките што растат диво и се засадени во Централна Европа. Германија, Quelle & Meyer Verlag, 2023, стр. 427–428. eingeschränkte Vorschau во Google Books

Наводи

Надворешни врски

Лист со податоци за Bruckenthalia spiculifolia (Salisb.) Rchb. со фотографии и дистрибуција во Грција на веб-страницата Flora of Greece - Анотирана листа за проверка на васкуларни растенија во Грција .

Категорија:Вресови Категорија:Флора на Македонија Категорија:Флора на Европа