Зоран Ковачевски (3 април 1943 — 21 јануари 2006) — македонски прозаист.Маринела Јовановиќ, Нада Филева: „Мал охридски литературно-научен лексикон“, Охрид, 2002
Животопис Ковачевски е роден на година во Светозарево. Завршил Правен факултет во Белград. Работел во Костозглобната болница во Охрид, а подоцна работел како судија во Основниот суд Охрид. Член на ДПМ станал во 1975 година.Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 120,
Творештво Во делата на Ковачески се согледува нов манир на раскажување, како спој меѓу народната приказна и современиот расказ.Георги Сталев (приредувач), Современи македонски раскажувачи, избор. Скопје: Детска радост, Култура, Македонска книга, Мисла и Наша книга, 1990, стр. 175. Ковачески е автор на следниве дела: „Охридски приказни“ (раскази, 1974) „Семејна фреска“ (роман, 1976) „Летачи на метли“ (роман, 1980) „Аристотел од Ресен“ (раскази, 1984) „Добрина“ (раскази, 1990) „Одмазда“ (роман, 1992) „Историја на светото дело“ (роман, 1993) „Пејач“ (раскази, 2000)
Добитник е на наградата „Мисла“ (за роман).
Извори
Категорија:Македонски писатели Категорија:Членови на ДПМ