Hans Wilhelm von Schack (ur. 24 października 1791 w Berlinie, zm. 25 września 1866 w Magdeburgu) – generał piechoty, uczestnik wojen napoleońskich, generał-głównodowodzący IV Korpusu Armijnego w Magdeburgu oraz pełniący obowiązki gubernatora Berlina.

Życiorys W 1806 roku dołączył jako ochotnik do korpusu dowodzonego przez Gebharda Leberechta von Blüchera, a w następnym roku otrzymał przydział do Wschodniopruskiego Batalionu Rezerwowego. W 1807 roku otrzymał stopień podporucznika (niem. Secondelieutenant) w batalionie piechoty dowodzonym przez Ferdinanda von Schilla. W jego szeregach uczestniczył w oblężeniu Kołobrzegu. W 1808 roku batalion Schilla został włączony do nowopowstałego 8. Pułku Grenadierów. W 1812 roku wziął udział we francuskiej inwazji na Rosję, a następnie w 1813 roku przeszedł ponownie na stronę Prus i wziął udział w kampanii VI koalicji antyfrancuskiej, w tym w bitwach pod Lützen, Budziszynem, Lipskiem, Arcis-sur-Aube, Fère-Champenoise oraz Waterloo. W trakcie wojny z Francją awansował na porucznika (niem. Premiereleutnant), a po jej zakończeniu w 1815 roku na kapitana (niem. Hauptmann).

W 1816 roku został przydzielony do 34. Pułku Piechoty. Cztery lata później trafił do 35. Pułku Piechoty, ale po roku został na kilka miesięcy urlopowany. Po powrocie do służby trafił do 20. Pułku Piechoty. Po awansie na majora w 1825 roku został przydzielony do sztabu tego pułku. Sześć lat później stanął na czele Batalionu Fizylierów, a w 1839 roku 20. Pułku Landwehry, co wiązało się z awansem na podpułkownika (niem. Oberstleutnant). W 1841 roku, będąc już pułkownikiem (niem. Oberst), został dowódcą 12. Pułku Piechoty. Trzy lata później objął pod swoją komendę 32. Pułk Piechoty.

W 1845 roku mianowany dowódcą 8. Brygady Piechoty, awansując na generała majora (niem. Generalmajor) w 1847 roku. Po wybuchu rozruchów Wielkim Księstwie Badenii powierzono mu dowództwo nad pruską dywizją wysłaną do Erfurtu, która podlegała rozkazom księcia Wilhelma. Dowodząc dywizją uczestniczył w tłumieniu powstania badeńskiego, a po zakończeniu starć został komendantem twierdzy federalnej w Moguncji. Awansował na generała porucznika (niem. Generalleutnant) w 1851 roku oraz został dowódcą 15. Dywizji stacjonującej w Kolonii.

W 1858 roku król Fryderyk Wilhelm IV mianował go generałem-głównodowodzącym IV Korpusem Armijnym, a rok później wręczył awans na generała piechoty (niem. General der Infanteire). W 1861 został szefem 32. Pułku Piechoty. Dwa lata później przejął pełnienie obowiązków od feldmarszałka Friedricha von Wrangla na stanowisku gubernatora Berlina, ale po zakończeniu wojny duńskiej został z niego zwolniony i powrócił do funkcji generała-głównodowodzącego IV Korpusem. Po zakończeniu wojny prusko-austriackiej przez kilka miesięcy był gubernatorem wojskowym okupowanych przez Królestwo Prus ziem saskich.

Odznaczenia Odznaczenia gen. von Schacka to między innymi: Order Orła Czarnego na łańcuchu Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z mieczami na pierścieniu Order Orła Czerwonego I klasy z mieczami na pierścieniu i brylantami Order Orła Czerwonego II klasy z mieczami, liśćmi dębu i gwiazdą na wstędze wojennej Komandor Orderu Hohenzollernów Order Pour le Mérite z koroną Krzyż Żelazny II klasy Order Świętego Jana Krzyż Wielki Orderu Alberta Niedźwiedzia (Anhalt) Krzyż Wielki Orderu Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Krzyż Wielki Orderu Wilhelma (Hesja) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Filipa Wspaniałomyslnego (Hesja) Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy (Austria) Order Świętego Aleksandra Newskiego z brylantami (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza IV klasy z mieczami (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy z brylantami (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wielki Orderu Sokoła Białego (Saksonia) Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego (Saksonia) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Miecza (Szwecja)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pruscy generałowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czarnego Kategoria:Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej Karola Fryderyka Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Zeryngeńskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Hohenzollernów Kategoria:Odznaczeni Orderem Alberta Niedźwiedzia Kategoria:Odznaczeni Orderem Wilhelma (Hesja) Kategoria:Odznaczeni Orderem Ernestyńskim Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Dębowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sokoła Białego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Miecza Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Lipskiem 1813 (koalicja antyfrancuska) Kategoria:Urodzeni w 1791 Kategoria:Zmarli w 1866