Donus tessellatus – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje środkową część Europy.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1834 roku przez Carla Henrika Bohemana pod nazwą Phytonomus tessellatus.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 5 do 6 mm. Ryjek jest gruby, trochę kanciasty, o ⅓ krótszy od przedplecza. Głowa ma stosunkowo niewielkie i słabo wydłużone oczy. Przedplecze jest mocno wypukłe w profilu, w widoku grzbietowym dość silnie po bokach zaokrąglone i zwykle najszersze przed połową, znacznie węższe od pokryw. Na pokrywach wyrastają łuski wcięte niemal po nasadę. Międzyrzędy parzyste są prawie jednobarwnie szarobrunatne, nieparzyste zaś jaśniejsze z obfitym, ciemnym nakrapianiem. Odnóża cechują się brunatnoczarnymi do czarnych szczecinkami w wieńcach na wierzchołkach goleni. Przednie golenie nie są rozszerzone. Genitalia samca mają krótki i szeroki edeagus.
Larwa ma ciało długo owłosione, zielone z trzema podłużnymi, białymi paskami – wąskim grzbietowym i szerokimi bocznymi.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są monofagicznymi fitofagami żerującymi na krwawniku pospolitym. Larwy żyją na roślinie wolno. Tam też przepoczwarczają się w białym, siateczkowatym oprzędzie.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Francji,Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy i Rumunii. W Polsce pewne stanowiska znajdują się w Pieninach i Beskidzie Sądeckim. Na Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce znalazł się jako gatunek najmniejszej troski (LC).
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1834 roku