Kajol Devgan z domu Mukherjee (hindi: काजोल देवगन, urdu: کجول دیوگن) (ur. 5 sierpnia 1974 w Bombaju) – indyjska aktorka, jedna z najbardziej utytułowanych aktorek kina hindi (Bollywood), laureatka 6 Nagród Filmfare, w tym 5 dla najlepszej aktorki (rekordzistka w tej kategorii); uhonorowana Orderem Padma Shri (2011). Od debiutu w 1992 wystąpiła ponad 40 filmach, z których większość była przebojami. Najczęściej partnerował jej Shah Rukh Khan (8 filmów) lub Ajay Devgan (9 filmów).
Życie osobiste mały|Kajol z matka Tanują i siostrą Tanishą podczas Durga Puji (2021) Pochodzi z rodziny od pokoleń związanej z branżą filmową. Jej ojciec Shomu Mukherjee był reżyserem i producentem (zmarł w 2008 na dzień przed premierą filmu Ty i ja, w którym wystąpiła Kajol). Aktorkami były jej prababcia Rattan Bai, babcia ze strony matki – Shobhna Samarth i ciotka – Nutan. Aktorkami są jej matka Tanuja, siostra Tanisha oraz kuzynki – Sharbani Mukherjee i Rani Mukherji, aktorami – kuzyn Mohnish Behl, stryjowie Joy Mukherjee i Deb Mukherjee, zaś reżyserem Ayan Mukerjee (syn Deba). Dziadkowie z obu stron – Sashadhar Mukherjee i Kumarsen Samarth – byli reżyserami.
Kajol, której rodzice rozstali się, gdy była dzieckiem, w młodości psotna, uparta i impulsywna, była wychowywana przez babcię w poczuciu niezależności. Po matce odziedziczyła „maharasztryjski pragmatyzm”, po ojcu „bengalski temperament”. Jest praktykującą hinduistką. Mówi po angielsku, hindi i marathi, rozumie też język bengalski. Jej pasją są czytanie książek oraz robienie na drutach.
Kształciła się w St. Joseph's Convent School w Panchgani. Chodziła na zajęcia pozalekcyjne z tańca. Zainteresowała się wówczas lekturą fikcyjnych opowieści, co pomagało jej przetrwać trudne chwile.
Kajol zaczęła pracować nad debiutanckim filmem Bekhudi w wieku 16 lat. Zamierzała wrócić do szkoły po zdjęciach, które zrealizowano podczas dwumiesięcznych wakacji letnich, ale ostatecznie w pełni poświęciła się karierze filmowej, choć później żałowała tej decyzji.
Z aktorem Ajayem Devgnem zaczęła się spotykać w 1994, podczas kręcenia filmu Gundaraj. Pobrali się 24 lutego 1999 podczas tradycyjnej ceremonii maharasztrańskiej w domu pana młodego. Niektóre media krytykowały decyzję Kajol o ustatkowaniu się u szczytu kariery. Kajol utrzymywała, że nie zrezygnuje z pracy, ale ograniczy jej ilość. mały|Ślub Kajol i Ajaya Devgana (1999) mały|Kajol z córką Nysą Devgan (2023) mały|Shah Rukh Khan, Kajol i Karan Johar na 60. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie podczas promocji filmu Nazywam się Khan (2010) Po ślubie zamieszkała z mężem i teściami w domu rodzinnym teścia w Juhu. W 2003 urodziła córkę Nysę, a w 2010 syna Yuga. Od 2015 Kajol używa nazwiska Devgn.
Przyjaźni się z projektantem modowym Manishem Malhotrą.
Kariera
Aktorstwo Na początku lat 90. XX wieku Tanuja próbowała wyreżyserować film, który miał wypromować córkę jako aktorkę, ale po kilku dniach zdjęć prace zakończono.
Aktorskim debiutem Kajol była rola w filmie Bekhudi z 1992. Wystąpiła z debiutantem Kamalem Sadanahem i swoją matką Tanują. Film nie poradził sobie finansowo, ale występ Kajol został pozytywnie oceniony. W 1993 wystąpiła w thrillerze Ryzykant, czwartym najbardziej dochodowym filmie roku. Po raz pierwszy partnerował jej Shah Rukh Khan. Kajol została doceniona przez krytyków.
W 1994 zagrała w Udhaar Ki Zindagi. Film nie odniósł sukcesu, ale Kajol dostała nagrodę Bengal Film Journalists' Association dla najlepszej aktorki kina hindi. Występ był dla Kajol wyczerpujący emocjonalnie, dlatego w kolejnym roku pracowała nad świadomie wybranymi mniej angażującymi rolami (Hulchul, Gundaraj i Karan Arjun).
Zdobyła uznanie publiczności za występ w romansie Yeh Dillagi opartym na amerykańskiej sztuce Sabrina Fair z 1953. Film przyniósł duże dochody, a Kajol dostała pierwszą do Nagrody Filmfare dla najlepszej aktorki. „The Indian Express” zwrócił uwagę na wiarygodność jej występu.
W 1995 Kajol wystąpiła w filmie Żona dla zuchwałych, jednym z najbardziej udanych indyjskich filmów wszech czasów, który jest wyświetlany w Bombaju nieprzerwanie od dnia premiery, od 2014 jest najdłuższym wyświetlanym filmem w historii indyjskiego przemysłu filmowego. Film zdobył 10 Nagród Filmfare, a rola Simran przyniosła Kajol jej pierwszą Nagrodę Filmware dla najlepszej aktorki. Zaprezentowany w tym samym roku film Karan Arjun również był dużym sukcesem komercyjnym (drugim najbardziej dochodowym filmem roku w Indiach). Brytyjski Instytutu Filmowy uznał Żonę dla zuchwałych za jeden z najlepszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały. Następne filmy Kajol – Taaqat oraz wspomniane wcześniej Hulchul i Gundaraj – nie odniosły sukcesu kasowego. W Hulchul i Gundaraj po raz pierwszy partnerował jej późniejszy mąż Ajay Devgan. W 1996 Kajol zagrała w źle przyjętym filmie akcji Bambai Ka Babu.
W 1997 kreacja Ishy Diwan w filmie Gupt: The Hidden Truth, obsesyjnej kochanki, z czasem psychopatycznej seryjnej morderczyni, została nazwana przez krytyków punktem zwrotnym w karierze Kajol. Thriller odniósł sukces. W „The Times of India” stwierdzono, że Kajol była „prawdopodobnie pierwszą, która wyłamała się z wizerunku grzecznej dziewczynki”. W 2002 jej występ umieszczono na liście najlepszych portretów złoczyńców według Rediff.com. Kajol jest pierwszą kobietą, która otrzymała nominację i zdobyła Nagrodę Filmfare w kategorii „najlepszy występ w roli negatywnej”. Później przyznała, że przyjęła rolę, aby uniknąć zaszufladkowania.
Po głównej roli w opartym na motywie reinkarnacji filmie Hameshaa (1997) Kajol zastąpiła Madhuri Dixit w głównej roli w tamilskim musicalu Minsara Kanavu. Jej głos dubbingowała tamilska aktorka Revathi. „The Indian Express” pochwalił ją za energiczność i ekspresyjność. Oryginalna wersja filmu została przyjęta z entuzjazmem przez publiczność, wersja z dubbingiem w języku hindi (zatytułowana Sapnay) poniosła porażkę komercyjną. Za to sukcesem był film Ishq – krytycy chwalili grę aktorską Kajol, Aamira Khana, Juhi Chawli i Ajaya Devgna.
W 1998 Kajol umocniła swoją pozycję wiodącej aktorki kina hindi, występując w trzech najbardziej dochodowych produkcjach roku: Pyaar Kiya To Darna Kya, Miłość musiała nadejść i Coś się dzieje. Wszystkie trzy były nominowane do Nagrody Filmfare dla najlepszego filmu, wygrał ten ostatni. Następnie Kajol zagrała podwójną rolę bliźniaczek Soni i Nainy w filmie Dushman. Jest to jedna z najlepiej ocenianych ról Kajol. Początkowo odrzuciła ofertę, bo nie czuła się komfortowo podczas kręcenia sceny gwałtu, ale ostatecznie zgodziła się na angaż pod warunkiem, że w filmie zastąpi ją dublerka. Za tę rolę dostała Nagrodę Screen Award dla najlepszej aktorki.
Film Dil Kya Kare, pierwszy wydany po ślubie Kajol i Ajaya Devgana, którzy wystąpili w nim razem, spotkał się głównie z negatywnymi recenzjami i nie odniósł sukcesu komercyjnego. Dramat Hum Aapke Dil Mein Rehte Hain został dobrze odebrany przez krytyków i publiczność. Film przyniósł Kajol kolejną nominację do Nagrody Filmfare dla najlepszej aktorki. W 1999 wystąpiła też w filmie Hote Hote Pyar Ho Gaya – partnerował jej Jackie Shroff.
W 2000 mąż partnerował jej w filmie Raju Chacha, którego koszt produkcji 3,4 miliona dolarów amerykańskich i został uznany za jeden z najdroższych filmów hindi w tamtym czasie. W Kuch Khatti Kuch Meethi (2001) Kajol zagrała siostry bliźniaczki rozdzielone po urodzeniu. Film został źle oceniony, podobnie rola Kajol. Oba filmy nie poradziły się finansowo.
W 2001 Kajol zagrała główną rolę w dramacie Karana Johara Czasem słońce, czasem deszcz, który był najbardziej dochodową indyjską produkcją wszech czasów na rynku zagranicznym. Kajol zagrała Anjali Sharmę, która do niej przemówiła. Wzorowała się na Hemie Malini w Sholay (1975). Z pomocą producenta Yasha Johara i innych osób z ekipy filmowej opanowała do roli język pendżabski, w którym wcześniej nie mówiła płynnie. Rola spotkała się z uznaniem krytyków i przyniosła jej trzecią Nagrodę Filmfare dla najlepszej aktorki.
Po Czasem słońce, czasem deszcz Kajol zrobiła przerwę od aktorstwa na pełen etat i odrzuciła kilka ról filmowych, by, jak mówiła, skupić się na małżeństwie. Wróżono koniec jej kariery.
Wróciła do aktorstwa rolą w romantycznym thrillerze Unicestwienie (2006) Kunala Kohliego, w którym partnerował jej Aamir Khan. Film odniósł sukces finansowy, przynosząc dochód w wysokości 11 milionów dolarów amerykańskich przy budżecie wynoszącym 2,5 miliona USD. Zarówno film, jak i występ Kajol zostały dobrze przyjęte. Za rolę niewidomej Zooni Ali Beg Kajol otrzymała po raz czwarty Nagrodę Filmfare dla najlepszej aktorki i po raz drugi nagrodę Zee Cine dla najlepszej aktorki. Zdjęcia do filmu powstawały m.in. w Tatrach w Polsce, ponieważ Kajol odmówiła pracy w dolinach Dżammu i Kaszmiru, obawiając się ataków terrorystycznych.
W 2007 zaczęła kręcić niewydany film mitologiczny Rajkumara Santoshiego Ramayana, oparty na eposie o tym samym tytule, w którym zagrała boginię Sitę. W debiucie reżyserskim męża Ty i ja (2008), który uważała za wyjątkowy film w swojej karierze, zagrała Piyę Thapar, kobietę cierpiącej na chorobę Alzheimera. Chociaż film nie odniósł sukcesu komercyjnego, Kajol otrzymała kolejną nominację do Nagrody Filmfare dla najlepszej aktorki.
W 2010 Kajol i Shah Rukh Khan zagrali w filmie Nazywam się Khan (2010) w reżyserii Karana Johara, opowiadającym o dyskryminacji, z jaką spotykali się amerykańscy muzułmanie po zamachach z 11 września 2001. Był to pierwszy indyjski film dystrybuowany przez Fox Star Studios. Zebrał mieszane lub pozytywne recenzje i odniósł międzynarodowy sukces. Został pokazany na 60. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie, Festiwalu Filmów Indyjskich w Los Angeles i Festiwalu Filmowym w Rzymie. Rola Kajol jako Mandiry, hinduistki, samotnej matki, która wychodzi za mąż za muzułmanina z zespołem Aspergera, została pochwalona przez indyjskich i zagranicznych krytyków. Za ten film zdobyła swoją piątą Nagrodę Filmfare dla najlepszej aktorki, stając się w tej kategorii rekordzistką. Była nominowana do nagrody Screen Award dla najlepszej aktorki, nagrody Stardust Award dla najlepszej aktorki w dramacie i nagrody Zee Cine Award dla najlepszej aktorki. mały|Rani Mukherji, Shah Rukh Khan i Kajol na uroczystości z okazji 20-lecia filmu Coś się dzieje (2018) W 2010 zagrała główną rolę w filmie Siddhartha Malhotry We Are Family, adaptacji amerykańskiego dramatu Mamuśka z 1998. Niektórzy krytycy uznali występ Kajol za lepszy od Susan Sarandon, która grała tę postać w oryginale. W wydanym w tym samym roku filmie Toonpur Ka Super Hero Kajol zagrała Priyę Kumar, kobietę uwięzioną w świecie kreskówek. Wyzwaniem był dla niej dubbing. Film został okrzyknięty pierwszym animowanym filmem aktorskim w języku hindi, ale spolaryzował krytyków i nie przyciągnął widowni. Po narodzinach syna w 2010 Kajol zrobiła przerwę w pracy aktorskiej, chociaż udzieliła głosu w napisach początkowych filmu fantasy Eega w wersji hindi (2012).
W 2015 Kajol wystąpiła w Dilwale (2015) Rohita Shetty'ego. Opinie recenzentów na temat filmu były podzielone, ale jej występ zebrał pozytywne komentarze. Film odniósł duży sukces komercyjny, zarabiając na całym świecie ponad 43 miliony dolarów amerykańskich i plasuje się wśród najbardziej dochodowych filmów Bollywood wszech czasów. Kajol została nominowana do Nagrody Filmfare dla najlepszej aktorki. W tym samym roku zadebiutowała jako producentka w dramacie historycznym Vitti Dandu w języku marathi, współprodukowanym przez Ajaya Devgna. Film zdobył nagrodę dla najlepszego filmu marathi na Screen Awards i został dobrze przyjęty przez krytyków. W 2017 Kajol, której partnerował Dhanush, zagrała w filmie Velaiilla Pattadhari 2, sequelu filmu Velaiilla Pattadhari (2014). Był to drugi w jej karierze film w języku tamilskim. Początkowo spotkał się z negatywnym przyjęciem krytyków, ale odniósł sukces finansowy. mały|Kajol i Shah Rukh Khan na planie filmu Dilwale (2015)