IU (, ur. 16 maja 1993 w Seulu), właśc. Lee Ji-eun. people.nate.com – południowokoreańska piosenkarka, autorka tekstów, kompozytorka i aktorka. Podpisała kontrakt z LOEN Entertainment (obecnie Kakao Entertainment) w 2007 roku jako stażystka i zadebiutowała jako piosenkarka w wieku piętnastu lat z albumem Lost and Found (2008), swoim pierwszym minialbumem. Choć jej kolejne albumy, Growing Up i IU...IM, przyniosły jej sukces komercyjny, to dopiero po wydaniu singla „Good Day”, głównego utworu z jej albumu Real z 2010 roku, osiągnęła narodową sławę. „Good Day” spędziło pięć kolejnych tygodni na szczycie południowokoreańskiej listy Gaon Digital Chart, a w 2019 roku zajęło pierwsze miejsce na liście „100 Najlepszych K-Popowych Piosenek Dekady” magazynu Billboard.

Dzięki sukcesowi swoich albumów z 2011 roku, Real+ i Last Fantasy z 2011 roku, IU ugruntowała swoją pozycję jako silna siła na listach muzycznych rodzimego kraju i dodatkowo wzmocniła swój wizerunek dziewczyny z sąsiedztwa jako „młodszej siostry” Korei. W 2011 roku miała także swoje pierwsze doświadczenie w pisaniu piosenek z „Hold My Hand”, który został napisany dla serialu telewizyjnego The Greatest Love. Trzeci album studyjny IU, Modern Times (2013), zaprezentował bardziej dojrzały styl muzyczny, który oznaczał odejście od jej wcześniejszego dziecięcego wizerunku, przy czym kilka utworów osiągnęło pierwszą dziesiątkę na liście Gaon Digital Chart. Album ten zajął drugie miejsce na liście „25 Najlepszych K-Popowych Albumów Dekady” magazynu Billboard. Następnie IU przejęła większą kontrolę nad swoją twórczością muzyczną; Chat-Shire po raz pierwszy została uznana za jedyną autorkę tekstów własnego albumu. Czwarty album studyjny IU, Palette (2017), stał się jej pierwszym, który osiągnął pierwsze miejsce na liście Billboard World Albums. Podczas gdy jej kolejne albumy Love Poem i Lilac nadal odbiegały od mainstreamowych stylów k-popowych, eksplorując i łącząc różne gatunki muzyczne, IU konsekwentnie utrzymywała swoją dominację na południowokoreańskich listach muzycznych. Jej singiel z 2020 roku „Eight” stał się pierwszym, który osiągnął pierwsze miejsce na liście Billboard World Digital Song Sales.

Poza karierą muzyczną, IU zajęła się także aktorstwem oraz prowadzeniem programów radiowych i telewizyjnych. Po swojej roli drugoplanowej w dramacieSzkoła Marzeń (2011) i drobnych występach w kilku serialach telewizyjnych, została obsadzona w głównych rolach w serialach telewizyjnych You Are the Best! (2013), Pretty Man (2013–14), Producent (2015) i Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo (2016). Rola IU jako zdesperowanej pracownicy biurowej w serialu My Mister (2018) spotkała się z uznaniem krytyków, zaś zdobyła swoją pierwszą nominację do nagrody za najlepszą aktorkę w telewizji na 55. ceremonii rozdania nagród Baeksang Arts Awards. W 2019 roku wystąpiła w filmie antologicznym Persona oraz w serialu telewizyjnym fantasy Hotel del Luna, za którą otrzymała swoją drugą nominację do nagrody za najlepszą aktorkę na Baeksang Arts Awards. W 2022 roku IU zagrała w filmie Hirokazu Kore-edy Broker u boku Song Kang-ho, Bae Doony i Gang Dong-wona.

IU wydała łącznie pięć albumów studyjnych i dziewięć minialbumów, z czego pięć z nich osiągnęło pierwsze miejsce na liście Gaon Album Chart, oraz trzydzieści singli numer jeden, co czyni ją artystką z największą liczbą numerów jeden w Korei Południowej. Jako jedna z najlepiej sprzedających się solowych artystek w dominującym przez grupy przemyśle K-pop, IU stała się pierwszą solową artystką K-popową, która wystąpiła na Olympic Gymnastics Arena podczas seoulskiego etapu swojej trasy koncertowej Love, Poem w 2019 roku, a także pierwszą koreańską artystką, która odbyła solowy koncert, The Golden Hour, na stadionie olimpijskim w Seulu w dniach 17 i 18 września 2022 roku. Rolling Stone umieścił ją na 135. miejscu na liście najwybitniejszych wokalistów wszech czasów w rankingu z 2023 roku. Od 2012 roku była pięć razy uwzględniana w pierwszej dziesiątce corocznej listy Forbesa Korea Power Celebrity i osiągnęła szczytowe miejsce na trzecim miejscu w tym rokuReferencje dla Korea Power Celebrity 40 magazynu Forbes:

. W 2014 roku magazyn Billboard uznał IU za lidera wszech czasów swojej listy K-pop Hot 100 z największą liczbą utworów numer jeden i artystę z największą liczbą tygodni na pierwszym miejscu listy przebojów. W 2014 i 2017 roku została wybrana Piosenkarką Roku Instytutu Gallup Korea.

Wczesne lata IU urodziła się jako Lee Ji-eun 16 maja 1993 roku w Songjeong-dong w Seulu w Korei Południowej. Według IU, urodziła się w klanie Jeonju Yi, tym samym klanie co dawna koreańska monarchia. Już we wczesnym wieku IU wykazywała zainteresowanie karierą w branży rozrywkowej i zaczęła uczęszczać na zajęcia aktorskie. Po ukończeniu szkoły podstawowej sytuacja finansowa jej rodziny pogorszyła się, co doprowadziło do przeprowadzki w pobliże Uijeongbu, w prowincji Gyeonggi. Ona i jej młodszy brat mieszkali z dala od rodziców w pokoju studyjnym z babcią i kuzynką przez ponad rok w warunkach wielkiego ubóstwa. IU miała niewiele kontaktu z rodzicami przez ten okres czasu, ale czuła się bezpiecznie pod opieką swojej babci.

W czasie nauki w szkole średniej IU odkryła swoją pasję do śpiewania i postanowiła zostać piosenkarką po tym, jak została oklaskana za występ podczas szkolnego konkursu sportowego. Wzięła udział w 20 przesłuchaniach, ale nie udało jej się odnieść sukcesu w żadnym z nich, została także oszukana przez fałszywe agencje rozrywkowe. Później szkoliła się w Good Entertainment razem z Uee, Yubinem, Heo Ga-yoonem i Jun Hyo-seongiem. Po podpisaniu kontraktu z LOEN Entertainment w 2007 roku przeprowadziła się do Bangbae w Seulu. Ze względu na swoje trudne warunki życia w tamtym czasie, IU stwierdziła, że „uwielbia przebywać w studiu”, gdzie mogła jeść tyle, ile chciała, i miała miejsce do spania.

Jej rozwijająca się kariera spowodowała zmniejszenie frekwencji w szkole i obniżenie ocen, z wyjątkiem literatury koreańskiej. Po ukończeniu Dongduk Girls' High School w 2012 roku, IU postanowiła nie kontynuować nauki na poziomie uczelni wyższej równolegle ze swoją karierą wokalną.

Kariera

2008–2009: Początki kariery lewo|mały|IU wykonuje „Boo” 29 października 2009 roku. Po dziesięciomiesięcznym szkoleniu IU zadebiutowała w 2008 roku pod swoim pseudonimem scenicznym, stworzonym przez LOEN jako oznaczenie „JJa i Ty stajemy się jednością poprzez muzykę”. Wykonała swój debiutancki singiel, „Lost Child”, po raz pierwszy na żywo w programie muzycznym M Countdown 18 września 2008 roku, co stanowiło jej debiutanckie wystąpienie jako zawodowa piosenkarka. IU wspomina, że tłum wyśmiewał ją podczas tego występu i początkowo czuła się zniechęcona tym, chociaż teraz uważa to za korzystne doświadczenie. „Lost Child” jest głównym singlem z jej debiutanckiego minialbumu Lost and Found, który został wydany 24 września 2008 roku. Za ten album IU została nagrodzona tytułem „Debiutantka Miesiąca” przez Ministerstwo Kultury, Sportu i Turystyki Korei Południowej w listopadzie tego samego roku. Jednakże, album nie odniósł sukcesu komercyjnego. W wywiadzie z 2011 roku IU powiedziała: „Mój pierwszy album zawiódł, ale jestem za to wdzięczna. Gdybym odniosła sukces od razu po debiucie, nie doceniłabym moich pracowników i popularności, której teraz doświadczam”.

23 kwietnia 2009 roku IU wypuściła swój pierwszy album studyjny zatytułowany Growing Up z głównym singlem promocyjnym „Boo”. Utwór zwrócił uwagę ze względu na wyraźny kontrast stylu muzycznego w porównaniu z „Lost Child”, który został opisany jako „ciężki” i „mroczny” ballada w porównaniu z „brzmieniem retro” z lat 80. „Boo”. Uznano to za „strategiczną” transformację, a choreografia taneczna, strój sceniczny i fryzura pokazywane podczas występów na żywo miały podkreślać jej młodość i stworzyć „uroczy” wizerunek. Choć spotkało to się z pozytywnym odzewem publiczności, IU, która miała wtedy piętnaście lat, przyznała, że ten wizerunek sprawiał, że czuła się niezręcznie. Kilka utworów z Lost and Found znalazło się na jej debiutanckim albumie studyjnym Growing Up, w tym „You Know”; jako kolejny singiel „Boo” ukazała się nowa , rockowa aranżacja utworu. Pod koniec 2009 roku IU wydał swój drugi minialbum,, IU...IM. Rozpoczęła promocję głównego singla „Marshmallow” w programach muzycznych od 13 listopada 2009 roku. Wspominając te występy, IU powiedziała w jednym z odcinków programu Happy Together z 2013 roku, że nie lubiła nosić dziewczęcych kostiumów i fryzur, które były modne podczas promocji piosenki. Występy spotkały się z pozytywnym odbiorem i ponownie zostały określone jako „urocze”, co przypominało recenzje dotyczące „Boo”.

W miarę wzrostu popularności IU zaczęła częściej pojawiać się w programach rozrywkowych, występując między innymi w Star Golden Bell, Kim Jung-eun's Chocolate i You Hee-yeol's Sketchbook. Jej akustyczne covery piosenek innych artystów, takich jak „Gee” zespołu Girls’ Generation, „Sorry, Sorry” Super Junior i „Lies” zespołu Big Bang, które pojawiły się podczas tych występów na żywo, spotkały się z ogromnym zainteresowaniem w Internecie. Pod koniec 2009 roku po raz pierwszy została prezenterką telewizyjną, prowadząc cotygodniowy program muzyczny na antenie Gom TV, jednocześnie pojawiając się jako stały gość w wielu programach radiowych, takich jak Kiss the Radio, Volume Up, Starry Night na MBC Standard FM oraz Best Friend Radio na MBC FM4U.

2010–2011: Rosnąca popularność i debiut aktorski 3 czerwca 2010 roku IU wydała utwór „Nagging”, duet nagrany wspólnie z Lim Seul-ongiem z 2AM. Singiel zadebiutował na dwunastej pozycji na liście Gaon Digital Chart i w następnym tygodniu awansował na pierwsze miejsce, gdzie utrzymał się przez trzy tygodnieGaon Digital Chart references for "Nagging":

. Utwór, napisany przez Kim Eana i skomponowany przez Lee Min-soo, to popowy duet balladowy, który został wykorzystany jako jedna z piosenek przewodnich drugiego sezonu programu rozrywkowego We Got Married. Niedługo potem IU wydała „Because I'm a Woman”, jedna z piosenek przewodnich dramatu historycznego MBC Road No. 1. Utwór osiągnął szczyt na szóstej pozycji na liście Gaon Digital Chart. Kolejna współpraca IU, tym razem z Sung Si-kyungiem przy utworze „It's You” na jego albumie The First, zadebiutowała na pierwszym miejscu na liście Gaon Digital Chart.

Trzeci minialbum IU,, Real, został wydany 9 grudnia 2010 roku. Wyprodukowany przez Jo Yeong-cheola i Choi Gap-wona, Real zadebiutował na czwartym miejscu listy Gaon Album Chart. Główny singiel, „Good Day”, ponownie połączył IU z autorką tekstów Kim Eaną i kompozytorem Lee Min-soo po „Nagging”, z którymi współpracowała ponownie przy głównych singlach swoich dwóch kolejnych albumów studyjnych. Jak wyjaśniła Kim Eana, piosenka o szybkim tempie opowiada o „nieśmiałej dziewczynie, która czuje się zestresowana wyrażeniem swoich uczuć chłopakowi, którego lubi”. W trakcie promocji albumu, IU zdobyła pierwsze miejsca na listach programów muzycznych, takich jak M Countdown, Music Bank i Inkigayo. Zarówno Kim Eana, jak i Lee Min-soo uważali, że głównymi czynnikami sukcesu piosenki są użycie słowa oppa (오빠) w refrenie, oraz trzy wysokie nuty, które IU śpiewa w półtonowych interwałach podczas klimaksu piosenki. Oprócz otrzymania uznania za jej umiejętności wokalne, baza fanów IU również poszerzyła się o bardziej zróżnicowany demograficznie grono w porównaniu do innych grup K-popowych. Magazyn Billboard umieścił „Good Day” na pierwszym miejscu na swojej liście „100 Najlepszych Piosenek K-popowych z lat 2010-tych”.