bamber ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) , zamożny chłop, bogaty gospodarz (1.2) bogaty rolnik (1.3) niemiecki osadnik, wieśniak pochodzenia niemieckiego; (1.4) człowiek nieokrzesany, prymitywny
(1.1,4) bamb|er, ~ra, ~rowi, ~ra, ~rem, ~rze, ~er; bambr|y, ~ów, ~om, ~ów, ~oma, ~ach, ~y (1.3)
(1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki. (1.1) Poszedłech do bambra i kupiołch cetnar mączytych pyr. (1.2) Hajna to je srogi bamber, mo kupa pola.
być bambrem; iść do bambra
(1.2) (1.4) prostak, gbur, burak, wieśniak
(1.2) chadziaj, paterak
Bamberga , , bamberski
od potocznego określenia niemieckich osadników z okolic u