__TOC__ gapa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) osoba mało spostrzegawcza lub mająca trudności w orientacji (1.2) kruk, gawron, wrona (1.3) godło używane w III Rzeszy (1.4) odznaka pilota lub spadochroniarza w kształcie orła (1.5) czubajka kania
(1.1-5)
(1.1) Ta gapa znów zgubiła klucze!
(1.1) oferma, fujara, (1.2) glapa
gapowatość , gapowicz , gapowiczka , gapiostwo , gapowe, gapienie się zagapić się , gapić się gapowaty
na gapę
(1.2) (1.5) angielski: (1.1) booby, giddy goat duński: (1.1) tåbe , høved kaszubski: (1.1) gapa , mack ; (1.2) gapa rosyjski: (1.1) разиня /, рассеянный ukraiński: (1.1) роззя́ва /
gapa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wrona
gapa ()
czasownik nieprzechodni (1.1) rozdziawiać (usta, dziób ) (1.2) być otwartym lub pustym, stać otworem / ziać otworem (1.3) gapić się (z otwartymi ustami) (1.4) krzyczeć, wydzierać się, rozdzierać się
(1) att gapa, gapar, gapade, gapat, gapa!, pres. part. gapande, perf. part. -
(1.3) gapa på något → gapić się na coś (1.4) gapa om något → (głośno) zrzędzić na coś • gapa på någon → wykrzykiwać na kogoś
(1.1) gapa stort! → otwórz szeroko usta! (1.2) gapa tomt → świecić pustkami (1.3) gapa av förvåning → rozdziawiać gębę ze zdziwienia
(1.3) stirra, glo (1.4) skrika, ropa, skräna, gasta, vråla, yla, hojta
gap, gapande gapig
złożenie rzecz. gaphals, gapskratt złożenie czas. gapskratta fraza czas. få någon att gapa • gapa efter mycket / gapa över mycket • gapa och skrika • gapa och svälja • stå och gapa przysłowie den som gapar efter mycket mister ofta hela stycket / den som gapar över mycket mister ofta hela stycket