rozprawiać ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) długo opowiadać o czymś czasownik zwrotny niedokonany rozprawiać się ( rozprawić się) (2.1) załatwiać jakieś porachunki z kimś, najczęściej stosując przemoc; rozstrzygnąć jakiś problem, konflikt, spór, zatarg
(1.1) (2.1)
(1.1) Teraz z punktu widzenia zawodowego mogła z przyjemnością rozprawiać z nią o strojach i bieliźnie.
(1.1) rozwodzić się, gawędzić
rozprawianie , rozprawa