unikać () , ,
czasownik niedokonany ( uniknąć) (1.1) starać się nie mieć kontaktu z czymś, trzymać się z daleka od czegoś (1.2) nie doświadczać czegoś złego, nie być czymś dotkniętym, być ominiętym przez coś
(1)
(1.1) unikać + Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
(1.1) unikać ludzi / słońca / tłoku / tłuszczu / alkoholu / płacenia podatków / błędów / zagrożeń / pułapek / strat / stresu / przemęczania się / wysiłku / pracy (1.2) unikać sądu / kary / wyroku / więzienia / śmierci / zagłady / nieszczęścia / ciosu / podejrzeń / zarzutów / niespodzianek / rozczarowań / skandalu
(1.1) omijać, stronić, wystrzegać się, uchylać się, wymigiwać się (1.2) uchodzić, uchować się, nie zaznawać
unik , unikanie , uniknięcie nieunikniony
angielski: (1.1) avoid arabski: (1.1) اتقى, تجنب duński: (1.1) undgå, undvige esperanto: (1.1) eviti francuski: (1.1) éluder, éviter hawajski: (1.1) ʻalo hiszpański: (1.1) evitar, eludir islandzki: (1.1) forðast niemiecki: (1.1) vermeiden nowogrecki: (1.1) αποφεύγω rosyjski: (1.1) избега́ть; (1.2) избега́ть rumuński: (1.1) se păzi szwedzki: (1.1) undvika, undfly, sky; (1.2) undkomma, undgå, slippa, undslippa ukraiński: (1.1) уникати walijski: (1.1) osgoi węgierski: (1.1) elkerül