egzekucja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wykonanie wyroku śmierci (1.2) przymusowe ściąganie należności, z których zapłaceniem jakaś osoba lub instytucja zalega (1.3) wykonanie wyroku, orzeczenia, decyzji administracyjnej lub uchwały organu kolegialnego
(1.1-3)
(1.1) Norwegia całkowicie zniosła karę śmierci dopiero w roku 1979, ale ostatnią egzekucję wykonano w roku 1948. (1.3) Zamierzone śmiertelne porażenie prądem elektrycznym jest również jedną ze stosowanych w Stanach Zjednoczonych metod egzekucji kary śmierci na tzw. krześle elektrycznym.
(1.1) egzekucja w komorze gazowej / na krześle elektrycznym • egzekucja przez rozstrzelanie / powieszenie / uduszenie / spalenie na stosie • wykonywać egzekucję • publiczna / zbiorowa egzekucja (1.2) egzekucja sądowa / administracyjna / komornicza • bezskuteczna egzekucja • egzekucja z wynagrodzenia (1.3) egzekucja praw / dóbr / należności niepieniężnych • wszcząć / wszczynać egzekucję wobec kogoś
(1.1) stracenie; rozwałka, czapa (1.2) rewindykacja
egzekutorka , egzekutor , egzekutywa , egzekwowanie , wyegzekwowanie egzekwować , wyegzekwować egzekucyjny
(1.1-3) Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 14.
angielski: (1.1) execution; (1.2) execution; (1.3) execution arabski: (1.1) إعدام bułgarski: (1.1) екзекуция ; (1.3) екзекуция duński: (1.1) henrettelse , eksekution ; (1.2) eksekution esperanto: (1.1) ekzekuto; (1.2) ekzekucio, ekzekvi; (1.3) ekzekucio francuski: (1.1) exécution ; (1.2) exécution hiszpański: (1.1) ejecución ; (1.2) ejecución ; (1.3) ejecución rosyjski: (1.1) казнь ; (1.2) взыска́ние ; (1.3) экзеку́ция