elektron () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu; (1.2) stop magnezu z glinem, manganem, krzemem i cynkiem;
(1.1)
(1.1) Elektrony w atomach poruszają się wokół jądra atomowego.
(1.1) elektron padający / przewodnictwa / sparowany / swobodny / walencyjny / wybity / związany
(1.1) negaton, e
(1.1) pozyton, antyelektron
(1.1) atom
elektronika , elektronik , elektronizacja elektronowy, elektryczny, elektroniczny elektronowo
(r. 1891), od (ḗlektron) → bursztyn
angielski: (1.1) electron arabski: (1.1) كهرب, إلكترون baskijski: (1.1) elektroi białoruski: (1.1) электрон ; (1.2) электрон bułgarski: (1.1) електрон chorwacki: (1.1) elektron czeski: (1.1) elektron dolnołużycki: (1.1) elektron duński: (1.1) elektron esperanto: (1.1) elektrono estoński: (1.1) elektron francuski: (1.1) électron galicyjski: (1.1) electrón hiszpański: (1.1) electrón ido: (1.1) elektrono islandzki: (1.1) rafeind kaszubski: (1.1) elektron kataloński: (1.1) electró niderlandzki: (1.1) elektron niemiecki: (1.1) Elektron norweski (bokmål): (1.1) elektron norweski (nynorsk): (1.1) elektron nowogrecki: (1.1) ηλεκτρόνιο portugalski: (1.1) elétron rosyjski: (1.1) электрон szwedzki: (1.1) elektron ukraiński: (1.1) електрон węgierski: (1.1) elektron włoski: (1.1) elettrone
elektron ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) elektron
(1.1)
elektronový
elektron ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) elektron
(1.1) en elektron, elektronen, elektroner, elektronerne
(1.1) Atomer er opbygget af protoner, elektroner og neutroner. → Atomy są zbudowane z protonów, elektronów i neutronów.
elektronik elektronisk
elektron ()
rzeczownik (1.1) elektron
(1.1) elektronkiht → powłoka elektronowa
elektron ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) elektron
elektronowi elektronika
elektron ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) elektron
elektron ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) elektron
elektron ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) elektron
(1.1) en elektron, elektronen, elektroner, elektronerna
(1.1) elektronmikroskop
elektron ()
rzeczownik (1.1) elektron
elektron ()
rzeczownik (1.1) elektron
(1.1) elektronágyú • elektroncső • elektronelmélet • elektronfelhő • elektronhéj • elektronkibocsátás • elektronmikroszkóp • elektronpálya • elektronsugár • elektronvolt
elektronika elektronikus, elektronikai