akompaniament () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) instrumentalne tło głównej partii; (1.2) wykonywanie akompaniamentu (1.1), towarzyszenie grą soliście lub zespołowi (1.3) głosy i dźwięki będące tłem do czegoś
(1.1-3)
(1.1) Jest to pieśń na dwa głosy z akompaniamentem muzykiE. Orzeszkowa: Sam na sam.
(1.1-3) przy akompaniamencie
akompaniować akompaniator, akompaniatorka, akompaniowanie
angielski: (1.1) accompaniment baskijski: (1.1) akonpainamendu białoruski: (1.1) акампанемент ; (1.2) акампанемент ; (1.3) акампанемент bułgarski: (1.1) акомпанимент esperanto: (1.1) akompano francuski: (1.1) accompagnement ; (1.2) accompagnement hiszpański: (1.1) acompañamiento ; (1.2) acompañamiento niemiecki: (1.1) Begleitung nowogrecki: (1.1) ακομπανιαμέντο ; (1.2) ακομπανιαμέντο rosyjski: (1.1) аккомпанемент ukraiński: (1.1) акомпанемент włoski: (1.1) accompagnamento