karawela ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich kasztelach, gładkim poszyciu i płytkim zanurzeniu, używany od XV do XVII wiekuWojsko, wojna, broń. Leksykon PWN, red. Marcin Kamler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9, s. 128,;
(1.1)
(1.1) Pierwotne piętnastowieczne karawele portugalskie zazwyczaj wyposażone były głównie w żagle łacińskie.
od , z Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 117.
angielski: (1.1) caravel baskijski: (1.1) karabela czeski: (1.1) karavela francuski: (1.1) caravelle hiszpański: (1.1) carabela nowogrecki: (1.1) καραβέλα rosyjski: (1.1) каравелла słowacki: (1.1) karavela