konstatere ()
czasownik przechodni (1.1) stwierdzić, ustalić
(1.1) at konstatere, konstaterer, konstaterede, konstateret
(1.1) Lægen konstaterede, at patienten havde sår på tolvfingertarmen. → Lekarz stwierdził, że pacjent ma wrzody na dwunastnicy. (1.1) Cirka 3.000 danskere får hvert år konstateret forandringer i leveren. → Każdego roku u około 3000 Duńczyków stwierdza się zmiany w wątrobie.
(1.1) fastslå
konstatering konstaterbar