wrzawa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) hałas, gwar różnych zmieszanych głosów lub dźwięków (1.2) wzburzenie, zamieszanie
(1.1-2)
(1.1) Musiała jednak wrzawa wojenna uciszyć się o późnej godzinie, gdyż pamiętam jak byłem raptownie obudzony nagłą kanonadą przy różanej zorzyJózef Załuski, Wspomnienia o pułku lekkokonnym polskim gwardyi Napoleona I, przez cały czas od zawiązania pułku w r. 1807, aż do końca w roku 1814, Druk. "Czas" W. Kirchmayera, 1865, s. 147..
wrzenie
angielski: (1.1) turmoil, hubbub, rumpus, hurly-burly; (1.2) agitation, excitement arabski: (1.1) جلبة hiszpański: (1.1) jaleo , alboroto , barahúnda , bulla ; (1.2) tumulto , alboroto , polvareda , agitación jidysz: (1.1) גוואַלד (gwald) włoski: (1.1) baccano , vocio ; (1.2) confusione