metka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kartonik lub fragment tkaniny przytwierdzony do towaru, zawierający istotne informacje o nim; (1.2) surowa kiełbasa z wędzonego, mielonego i przyprawionego mięsa z tłuszczem, mająca konsystencję pasty do rozsmarowywaniaMaciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej. Warszawa: Wydawnictwo „Watra”, 1987, ISBN 83-225-0106-4, s. 110.;
(2.1)
(1.1-2)
(1.1) Zwykle znaczki na metce koszuli podają temperaturę prasowania. (1.2) Wziąłem sobie na drugie śniadanie dwie bułki z metką i ogórkiem.
(1.1) czytać / przeczytać metkę • przyczepić / odczepić metkę (1.2) jeść / jadać / zjeść metkę • metka cebulowa / łososiowa • chleb / bułka / kromka / pajda z metką
(1.1) oznakowanie, metryczka, etykietka (1.2) kiełbasa
metkownica , metkowanie , ometkowanie metkować , ometkować metkowy
angielski: (1.1) label bułgarski: (1.1) етикет czeski: (1.1) cenovka francuski: (1.1) étiquette hiszpański: (1.1) marbete , etiqueta niemiecki: (1.1) Etikett ; (1.2) Mettwurst , Teewurst słowacki: (1.1) cenovka szwedzki: (1.2) medvurst