wystrzeliwać ()
, , ,
czasownik przechodni niedokonany ( wystrzelić) (1.1) powodować lot pocisku – kuli karabinowej, rakiety, strzały itp. (1.2) nagle zrywać się do biegu, zwykle bardzo szybko i gwałtownie
(1.1)
(1.1) Strzały wystrzeliwane są z łuku.
wystrzał , wystrzelenie , wystrzeliwanie , strzelanina wystrzelić , strzelić wystrzałowy, strzelniczy
angielski: (1.1) shoot baskijski: (1.1) su egin, tiro egin białoruski: (1.1) страляць boloński: (1.1) sparèr, tirèr bułgarski: (1.1) изстрелвам czeczeński: (1.1) кхийса czeski: (1.1) střílet duński: (1.1) skyde, fyre esperanto: (1.1) pafi fidżyjski: (1.1) vana hiszpański: (1.1) disparar jidysz: (1.1) שיסן kirgiski: (1.1) атуу niderlandzki: (1.1) schieten niemiecki: (1.1) schießen osmański: (1.1) آتش ایتمك (âteş etmek) rosyjski: (1.1) стрелять szwedzki: (1.1) skjuta ukraiński: (1.1) стріляти wilamowski: (1.1) sisa, šissa, śisa włoski: (1.1) sparare