koleżeństwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przyjazne zachowanie i sympatia okazywane kolegom i koleżankom (1.2) ogół kolegów i koleżanek
(1.1-2)
(1.1) (…) łączyła ich przyjaźń nierozerwana i koleżeństwo, jednakże rozterki pomiędzy nimi nie ustawały: jeden wszystko chciał turczyć, a drugi kozaczyć (…)Piotr Jaksa Bykowski, Trzy epizody z dawnego życia szlacheckiego: Święcone w Łabuniu u Wojewody Stępkowskiego. Córka hetmańska. Mirza Tadż-El-Faher, 1879, str. 244..
(1.1) przyjaźń, drużba, komitywa; kumplostwo, sztama
koleżka , koleś , kolega , koleżanka , koleżeńskość kolegować się, kolegować koleżeński koleżeńsko, po koleżeńsku
angielski: (1.1) camaraderie esperanto: (1.1) kolegeco, kamaradeco; (1.2) kolegaro, kamaradaro, kunularo niemiecki: (1.1) Kameradschaft rosyjski: (1.1) товарищество węgierski: (1.1) bajtársiasság