__TOC__ historiografia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych (1.2) zbiory naukowych opracowań historycznych na temat danego okresu, regionu, postaci itp.
(1.1) W polskiej historiografii i pamięci historycznej relacje Rzeczypospolitej z Turcją są nierzadko postrzegane przez pryzmat Polski jako przedmurza Zachodu i chrześcijaństwa, szlacheckiej republiki broniącej Europy przed jej antytezą – Imperium Osmańskim, muzułmańskim Wschodem i azjatycką despocjąAdam Balcer, Turcja, Wielki Step i Europa Środkowa, Kraków 2018, ISBN 978-83-63463-78-6, s. 43.
(1.1) dziejopisarstwo
(1.1) historia
historiograf / historiograficzny historiograficznie
(historía + gráphō) → dzieje + pisać
angielski: (1.1) historiography baskijski: (1.1) historiografia białoruski: (1.1) гістарыяграфія bułgarski: (1.1) историография czeski: (1.1) historiografie , dějepisectví duński: (1.1) historiografi francuski: (1.1) historiographie galicyjski: (1.1) historiografía hiszpański: (1.1) historiografía niemiecki: (1.1) Histographie , Geschichtsschreibung norweski (bokmål): (1.1) historiografi norweski (nynorsk): (1.1) historiografi portugalski: (1.1) historiografia rosyjski: (1.1) историогра́фия słowacki: (1.1) historiografia słoweński: (1.1) historiografija szwedzki: (1.1) historiografi ukraiński: (1.1) історіографія włoski: (1.1) storiografia
historiografia ()
rzeczownik (1.1) historiografia
historiografiko
historiografia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) historiografia
(1.1)
historiograf , historiografka historiografický