hor ()
przysłówek (1.1) tam
(1.1) hemen
hortxe horko
hor ()
zaimek dzierżawczy (1.1) nasz
hor ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zdrada (małżeńska), niewierność seksualna
(1.1) et hor, horet,
(1.1) at begå hor
hor ()
(1.1) godzina
horo, horaro, horlibro, hormontrilo, horpreĝoj, horzono, amperhoro, duonhoro, kvaronhoro, horkvarono, premohoro, kilovatohoro, lernohoro, vatthoro, vathoro hore, ĉiuhore
hor ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) cudzołóstwo
(1.1) ett hor, horet,
(1.1) horbock, horhus • begå hor → popełniać cudzołóstwo
hora
hor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) chmura