onaczyć ()
czasownik niedokonany (1.1) wykonywać czynność, której nazwy mówiący w danej chwili nie pamięta lub nie chce wymienić; może zastępować dowolny czasownik (podobnie jak tentegować) (1.2) wykonywać czynność wstydliwą, nieprzyzwoitą lub obsceniczną (seksualną lub fizjologiczną) (1.3) zwracać się do kogoś per „on” (zamiast tytułować rozmówcę, np. Waszmość Pan), co było odbierane jako niegrzeczne (1.4) żartować, kpić, wyśmiewać (1.5) łonaczyć
(1.1-5)
(1.1) Co ty tam onaczysz pod tym stołem? (1.3) Nie onacz mi tutaj, tylko mów do ojca z szacunkiem!
(1.1) tentegować, tegować, robić (1.4) drwić, kpić, szydzić, wyśmiewać, żartować
doonaczyć , wyonaczyć , rozonaczyć , odonaczyć , poonaczyć , łonaczyć on