w kibinimater ()
, ,
fraza przysłówkowa (1.1) daleko, w nieokreślonym kierunku, tak by nie mieć z daną osobą lub rzeczą więcej do czynienia; precz (1.2) ostatecznie, nieodwracalnie, całkowicie, na zawsze (zwłaszcza w negatywnym kontekście, np. gdy mowa o czymś zniszczonym, straconym lub zmarnowanym)
(1)
(1.1) Jakby mu to wytłumaczyć, żeby rzucił to wszystko w kibinimater, po co mu to? karabin niech zamieni na tornister z książkami i do szkoły! (1.1) może właśnie o tym trzeba by najwięcej, tylko że znowu zacznie się wszystko od początku, od tej draki pod Lubaczowem, kiedy rzuciłem wszystko w kibinimater, aby ratować polskiego oficera. (1.1) Z małpami, ścierwo, obłapiać się zaczęła i w kibinimater puściłem ją, aż się kurzyło. (1.2) Oni ze mnie zrobili człowieka… Ja się nie wstydzę. Ja mam Polskę w dupie. Rozebrali Polskę w kibinimater… (1.2) Szkoły to tu już nie ma, proszę szanownego pana. Ktoś machnął ręką i poszłaaa w kibinimater! No i nie ma placówki oświatowej.
(1.1) w cholerę, w diabły, do diabła, do czorta, w pizdu (1.2) w cholerę, w diabły, w pizdu
Drugi element to . Poświadczone od około połowy XX w.
w kibinimatry, w kibini mater, w kibini matry, w kibini matier, w kibini, w kibiny