dedukować ()
czasownik przechodni niedokonany ( wydedukować) (1.1) wyprowadzać logiczne wnioski (sądy szczegółowe) z założeń uznanych za prawdziwe, teorii lub sądów ogólnych; dowodzić metodą dedukcji (1.2) wnioskować; rozumować i wyciągać wnioski na podstawie znanych danych, faktów, twierdzeń lub przesłanek (1.3) wyprowadzać, wywodzić (np. pochodzenie rodu)
(1.1-3)
(1.1) Popper zaproponował hipotetyczno-dedukcyjny model uprawiania nauki, w którym w punkcie wyjścia tworzy się hipotezy, następnie dedukuje się z nich konsekwencje logiczne [...]Gabriela Joanna Kamińska, Osobliwość metodologiczna etyki biznesu, 2016. (1.2) Możemy więc śmiało dedukować, że przed powstaniem życia na Ziemi tlenu w atmosferze nie było. (1.3) Nobilitację swoją i z miecza, i z kądzieli, i przez dziady, i przez baby [...] publicznie dedukował i dowiódłIgnacy Chodźko, Pisma, t. III: Podania litewskie. Dwie konwersacye. Próby nowego dykcyonarza, wyd. nowe z portretem autora, Wilno: nakł. i druk J. Zawadzkiego, 1881, s. 224. .
(1.1-2) dedukować + + z +
(1.1) wnioskować (1.2) wnioskować, konkludować, domyślać się, rozumować (1.3) wywodzić
(1.1) indukować
dedukcja , dedukowanie , wydedukowanie , dedukcjonizm wydedukować dedukcyjny dedukcyjnie
→ wyprowadzam, wywodzę
angielski: (1.1) deduce; (1.2) deduce, infer