rajtować ()
czasownik niedokonany (1.1) jechać konno, galopować (1.2) jeździć
(1.1) (…) zaś kupa jeźdźców rajtowało aż do Grudku, a najbardziéj mi się to podobało, że jeden z nich miáł fanę z polskim orłemJura i Jánek, „Gwiazdka Cieszyńska”, R. 41, nr 19, Cieszyn: Karol Prochaski, 12 maja 1888, s. 190.. (1.1) Koń ostał stać, a ona siadła na konia, rajtowała nazad ku swojemu domuJak założono klasztor w Karniowie ze zbójnickich pieniędzy, „Kluka”, nr 419, Rydułtowy: Towarzystwo Miłośników Rydułtów, 15 listopada 2020, s. 6, ISSN 0142-6923..
(1.1)
rajt , rajtar , rajter , rajtowanie zrajtować rajtem