przysmyczyć ()
czasownik przechodni dokonany (1.1) przynieść, przyciągnąć, przytargać czasownik zwrotny dokonany przysmyczyć się (2.1) dowlec się
(1.1) Jednego razu godom mu, co mo iść do sklepa i przysmyczyć mi kartofli, a ôn godo, że niy, bo… pije piwo terozki! (1.1) Był wtedy Buroń na swej ostatniej służbie; schodząc z niej, pociechę jego, Minę, klaczkę dwuletnią od Lucy, uderzył wałach (co go gazda skądś przysmyczył za łacne pieniądze) w nogę i złamał kośćJan Lesznin (Paweł Musioł), Na progu stajni, „Gwiazdka Cieszyńska”, R. 81, nr 61, Cieszyn, 10 sierpnia 1928, s. 1. .
(1.1) (2.1)