szabrawy ()
przymiotnik (1.1) nędzny, marny, nieudany, paskudny
(1.1) Ferie wakacyjne postanowił nasz Kałatuszka spędzić po za Mostami Wielkimi. (…) Gdzie spojrzał, (…) Wystrojone panienki i panie. Spotkał nawet kilka „krajanek” z Mostów (…). Udawały, że go całkiem nie poznają. Wstydziły się szabrawego małomiasteczkowego kabanaDr R-r., Sąd Starościński. Obywatel z Mostów Wielkich w: „Chwila: dziennik dla spraw politycznych, społecznych i kulturalnych”, wyd. wieczorne, R. V, nr 1236 A, 31 sierpnia 1938, Lwów: nakładem Spółki Wydawniczej „Chwila”, s. 8.. (1.1) W tej okolicy znajdowało się przecież złoto i jeśli miał już coś kopać, to chyba błyszczące, drogie złoto, a nie podłą, szabrawą miedź. (1.1) Dopiero Sowieci nam to uświadomili. Jak do nas wkroczyli. Ich wejście było szokiem. Dosłownie. Jak jakiś makabryczny sen. Nikt się nie spodziewał, że ten potop nas zaleje. Ta szabrawa, dzika szarańcza. W smrodzie benzyny i spalin. (1.1) W czapkach pozbawionych fasonu i szabrawych kurtkach z karabinem zawieszonym na plecach, wyglądali jak prawdziwi partyzanci i taki ich obraz utrwalił mi się w pamięci.
, , ,
(1.1)