Новагародскае ваяводства (1506—1795) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вялікага Княства Літоўскага.
Ураднікі
У Сенаце Рэчы Паспалітай Новагародскае ваяводства мела двух прадстаўнікоў — ваяводу і кашталяна.
Адміністрацыйны падзел Ваяводства падзялялася на тры паветы: Новагародскі, Ваўкавыскі і Слонімскі. Як асобная адміністрацыйная адзінка ў Новагародскі павет уваходзіла Слуцкае княства, ператворанае ў 1791 годзе ў Случарэцкі павет, які ў 1793 годзе быў анэксаваны ў склад Расійскай імперыі. У 1793 годзе ў складзе ваяводства быў створаны Сталавіцкі павет.
Гл. таксама