Микел Мерино Сасон (роден на 22 јуни 1996 г.) — шпански фудбалер, од средниот ред или нападот на Арсенал и шпанската репрезентација.
Тој ја започнал кариерата во Осасуна, а потоа играл краток период во Борусија Дортмунд и Њукасл Јунајтед, пред да потпише за Реал Сосиедад во 2018 година, со кој го освоил Купот на Кралот, забележувајќи 242 настапи и 27 голови. Во август 2024 година, тој потпишал за Арсенал, со кој ја освоил Премиер лигата во сезоната 2025–26, која била прва титула за Арсенал во Премиер лигата по 22 години.
Мерино ја претставувал Шпанија на две европски првенства за играчи под 21 година, освојувајќи го првенството во 2019 година. Тој дебитирал за сениорската репрезентација во 2020 година, и настапил на Европското првенство 2024 и Светското првенство 2026, на кои Шпанија била првак.
Клупска кариера Осасуна Роден во Памплона, Навара, Мерино ја започнал кариерата во Амиго, а подоцна преминал во Осасуна. Тој дебитирал за Осасуна Б во сезоната 2013–14, во четвртата шпанска лига. Во 2014 година, тој бил прекомандуван во првиот тим на Осасуна од тренерот Јан Урбан.
На 23 август 2014 година, Мерино го имал својот прв натпревар за првиот тим на Осасуна во официјален натпревар, како дел од почетниот состав во домашната победа од 2–0 против Барселона Б во втората шпанска лига. Тој го постигнал својот прв професионален гол на 21 декември, кога го постигнал победничкиот гол во победата на гости од 2–1 против Лас Палмас.
Мерино бил промовиран во првиот тим на Осасуна на 31 јануари 2015 година, при што му бил доделен дресот со број 8. Тој бил редовен член на почетниот состав на Осасуна во сезоната 2014–15, помагајќи на својот клуб да избегне испаѓање од лигата.
Во сезоната 2015–16 од шпанската втора лига, Мерино постигнал четири гола во 34 настапи, додека Осасуна завршила на шестото место и обезбедила плеј-офот за промоција во Ла лига. Во првиот натпревар од плеј-оф фазата, тој постигнал два гола во домашната победа од 3–1 против Гимнастик, а потоа постигнал уште еден гол во реваншот во победата од 3–2 на Осасуна.
Борусија Дортмунд На 15 февруари 2016 година, Мерино потпишал петгодишен договор со бундеслигашот Борусија Дортмунд, кој стапил во сила на 1 јули. Првиот натпревар во Бундеслигата, тој го одиграл на 14 октомври, одигрувајќи ги сите 90 минути во ремито од 1–1 против Херта Берлин. Во текот на сезоната, тој одиграл вкупно девет натпревари за Борусија Дортмунд, од кои само два како дел од почетниот состав на екипата.
Њукасл Јунајтед Во јули 2017 година, Мерино му се приклучил на Њукасл Јунајтед на едногодишна позајмица; клубот од Премиер лигата се согласил на клаузула според која бил обврзан да го откупи играчот, во зависност од бројот на настапи. На 13 октомври, клаузата била активирана и тој потпишал петгодишен договор. Мерино забележал 25 натпревари во сите натпреварувања за „страчките“. Тој го постигнал својот единствен гол во победата од 1–0 над Кристал Палас на Сент Џејмс Парк на 21 октомври 2017 година, а исто така забележал и една асистенција.
Реал Сосиедад
Мерино се вратил во Шпанија на 12 јули 2018 година, потпишувајќи петгодишен договор со Реал Сосиедад за неоткриена сума за која било објавено дека изнесува 12 милиони евра. На 18 август, Мерино го одиграл својот прв натпревар во Ла лига, одигрувајќи 59 минути во победата од 2–1 на гости против Виљареал, а на 21 септември тој го постигнал првиот гол во победата од 1–0 на гостувањето кај Хуеска. Иако на почетокот имал проблеми со адаптацијата во новиот клуб, а истовремено се соочувал и со повреди, тој сепак станал стандарден член на почетниот состав на Реал Сосиедад, постигнувајќи четири гола на 32 натпревари во неговата прва сезона.
Мерино бил стандарден првотимец на Реал Сосиедад во сезоната 2019–20, одигрувајќи вкупно 36 натпревари во Ла Лига. На 7 март 2020 година, тој за првпат ја носел капитенската лента во поразот од 1–0 на гостувањето кај Барселона. Во јули, тој го продолжил договорот до 2025 година.
На 3 април 2021 година, Мерино ја освоил својата прва титула откако ги одиграл сите 90 минути во финалето на Купот на Кралот – одложено поради пандемијата на ковид-19 – против Атлетик Билбао, асистирајќи му на Порту, кој бил соборен во шеснаесетникот во 60-тата минута; Микел Ојарсабал го реализирал пеналот за единствениот гол на Естадио де Ла Картуха, а Мерино бил прогласен за играч на натпреварот.
Во сезоната 2023–24, Мерино освоил најмногу дуели за посед на топката во најсилните европски лиги – 326. Истата сезона, тој го одиграл својот прв натпревар во Лигата на шампионите, а против Бенфика, во групната фаза, го постигнал својот прв гол во натпреварувањето во победата од 3–1. Тој исто така бил стрелец за својот клуб во поразот од 2–1 од Париз Сен Жермен во осминафиналната фаза.
Арсенал Мерино се вратил во Премиер лигата на 27 август 2024 година, потпишувајќи четиригодишен договор со Арсенал за сума од 31,6 милиони фунти. На неговиот прв тренинг, тој заработил фрактура на рамото во судир со Габријел Магаљаис и бил надвор од терените неколку недели. Тој го одиграл првиот натпревар во сезоната на 1 октомври, како замена во победата од 2–0 против Париз Сен Жермен во групната фаза од Лигата на шампионите. Тој го постигнал својот прв лигашки гол 26 дена подоцна, со удар со глава во ремито од 2–2 против Ливерпул.
На 15 февруари 2025 година, Мерино го заменил Рахим Стерлинг во 69-тата минута од натпреварот на гости кај Лестер Сити; бидејќи вообичаениот стартер на позицијата централен напаѓач, Каи Хаверц, се здобил со повреда на задната ложа при тренинг една недела претходно, тој бил поставен на позицијата на Хаверц, при што ги постигнал двата гола во победата од 2–0. На 8 април, откако повторно играл како напаѓач, тој постигнал гол во победата од 3–0 над Реал Мадрид на стадионот Емирејтс во првиот натпревар од четвртфиналето на Лигата на шампионите. Во неговата прва сезона, тој редовно бил користен на двете позиции. Тој одиграл вкупно 44 натпревари во сите натпреварувања и постигнал 9 гола.
На 28 септември 2025 година, Мерино го постигнал својот прв гол во сезоната 2025–26, во победата од 2–1 на гости против неговиот поранешен клуб Њукасл Јунајтед, влегувајќи од клупата и помагајќи во резултатскиот пресврт во последните десет минути од натпреварот. Откако летното засилување Виктор Ѓекереш се повредил и морал да паузира, Мерино повторно ја презел улогата на напаѓач кон крајот на ноември на натпреварите против Сандерленд, Тотенхем Хотспар, Баерн Минхен и Челзи; тој постигнал четири гола во лигата за шампионите и шест во сите натпреварувања, но бил надвор од терените четири месеци откако заработил скршеница на стапалото во поразот од 3–2 против Манчестер Јунајтед.
Репрезентативна кариера
Мерино бил дел од репрезентацијата на Шпанија под 19 години која го освоила Европското првенство под 19 година 2015 во Грција. Тој го постигнал првиот гол на Шпанија на турнирот, отворајќи го резултатот во победата од 3–0 над бранителот на титулата Германија.
На 20 август 2020 година, Мерино го добил својот прв повик во сениорската репрезентација на Шпанија, за првите два натпревари од Лигата на нации 2020–21 против Германија и Украина. Тој го запишал својот прв настап за репрезентацијата против Германија на 3 септември 2020 година, заменувајќи го Серхио Бускетс на почетокот од второто полувреме на натпреварот кој завршил со резултат 1–1.
Првиот гол за Шпанија, тој го постигнал на 12 септември 2023 година, во победата од 6–0 над Кипар во квалификациите за Европското првенство 2024.
Мерино бил именуван во составот од 26 играчи за Европското првенство 2024. Во четвртфиналето против Германија во Штутгарт, тој постигнал гол со глава по нафрлување од Дани Олмо во 119. минута, со што ѝ обезбедил на својата репрезентација место во полуфиналето со победа од 2–1. Тој настапил и во финалето, во кое Шпанија ја победила Англија со 2–1, освојувајќи рекордна четврта европска титула, а со тоа тој станал еден од 12-те фудбалери кои освоиле и младинска и сениорска европска титула, заедно со неговите соиграчи Начо, Феран Торес, Алваро Мората и Родри.
На 7 септември 2025 година, Мерино го постигнал својот прв хет-трик за Шпанија, во победата од 6–0 на гости против Турција во квалификациите за Светското првенство 2026. На 14 октомври, тој го постигнал десеттиот гол за репрезентацијата, постигнувајќи два гола во победата од 4–0 над Бугарија.
Мерино бил именуван во составот на Шпанија за Светското првенство 2026. На 6 јули, влегувајќи од клупата во 85. минута од натпреварот, тој го постигнал победничкиот гол во судиското продолжение во победата од 1–0 над Португалија во осминафиналето. Четири дена подоцна, повторно како доцна замена, тој постигнал гол во 88. минута во победата од 2–1 против Белгија во четвртфиналето.
Личен живот Таткото на Мерино, Анхел Мигел, исто така бил фудбалер. Неговата кариера била поврзана со Осасуна, каде што работел и како играч и како тренер.
На 1 јуни 2024 година, Мерино се оженил со манекенката Лола Либерал во Памплона.
Наводи
Надворешни врски
Микел Мерино на BDFutbol
Категорија:Родени во 1996 година Категорија:Живи луѓе Категорија:Шпански фудбалери Категорија:Фудбалери на ФК Њукасл Јунајтед Категорија:Фудбалери на ФК Арсенал Категорија:Фудбалери на ФК Борусија Дортмунд Категорија:Фудбалери на ФК Осасуна Категорија:Фудбалери на ФК Реал Сосиедад Категорија:Фудбалери од Ла Лига Категорија:Фудбалери од Премиер Лига Категорија:Фудбалери од Бундеслигата Категорија:Фудбалери на Светско првенство 2026