Michał Drzystek, po 1946 Drzewiński (ur. 27 sierpnia 1895 w Majdanie Lipowieckim, zm. 25 maja 1980 we Wrocławiu) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 27 sierpnia 1895 w Majdanie Lipowieckim, w ówczesnym powiecie cieszanowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie rolników Jana i Katarzyny z Królów. W latach 1907–1914 uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Jarosławiu. W latach 1911–1914 był czynnym członkiem „Zarzewia”.
Od 12 sierpnia do 27 września 1914 służył w Legionie Wschodnim, a po jego rozwiązaniu został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. Początkowo pełnił służbę w 20 Pułku Piechoty w Nowym Sączu jako szeregowiec pospolitego ruszenia. 29 października 1914 został przeniesiony do batalionu zapasowego 90 Pułku Piechoty w Szombathely, a 29 grudnia tego roku wysłany na front w Karpatach. 25 stycznia 1915 został ranny. Po wyleczeniu od kwietnia 1915 do marca 1916 walczył na froncie rosyjskim, awansując na kaprala. 18 marca 1916, w czasie urlopu, w macierzystym gimnazjum zdał egzamin dojrzałości tzw. maturę wojenną. Po powrocie z urlopu otrzymał status jednorocznego ochotnika i został skierowany do szkoły oficerów rezerwy. 24 czerwca 1916, po ukończeniu szkoły, został przydzielony do baonu zapasowego 90 pp. 13 lipca tego roku ponownie wysłany na front rosyjski jako kapral-kadet aspirant. W czasie pobytu na froncie pełnił funkcję dowódcy plutonu i adiutanta batalionu, awansując na kolejne stopnie: sierżanta, kadeta i chorążego. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917. Od 20 kwietnia do 6 sierrpnia 1918 przebywał na urlopie, w trakcie którego uzyskał zaliczenie dwóch lat studiów i zdał pierwszy egzamin państwowy na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Po zakończeniu urlopu wrócił do pułku, który przebywał w Krzywym Rogu w Ukrainie, a od października w Odessie. Po przejęciu dowództwa pułku przez Polaków został adiutantem II batalionu. Razem z pułkiem wrócił z Odessy do Jarosławia, staczając w drodze walkę z Ukraińcami na stacji kolejowej Chodorów.
W listopadzie 1918 w Jarosławiu został wcielony do III batalionu 9 Pułku Piechoty, późniejszego 14 pp. W jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami, dowodząc kolejno plutonem, kompanią i batalionem oraz pełniąc funkcję adiutanta batalionu. W międzyczasie (od 26 września 1919 do 4 stycznia 1920) przebywał na urlopie, w trakcie którego kontynuował rozpoczęte studia. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Wyróżnił się 3 września 1920 w wypadzie na Bełz, dowodząc 2 i 4 kompanią 14 pp.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 14 pp we Włocławku na stanowisku dowódcy I batalionu. Od lipca 1921 do kwietnia 1922 był odkomenderowany do prac związanych z osadnictwem wojskowym. Sam otrzymał działkę osadniczą w Wólce Chrypskiej, z której częściowo utrzymywał rodziców. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 145. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 7 sierpnia tego roku został przeniesiony do 83 Pułku Piechoty na stanowisko dowódcy II batalionu. W międzyczasie został przeniesiony do rezerwy i uzyskał absolutorium na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Z dniem 15 listopada 1922 jako oficer rezerwy powołany do służby czynnej został przeniesiony do 50 Pułku Piechoty w Kowlu na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy III batalionu, detaszowanego w Sarnach. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 833. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. 16 czerwca 1924 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie na stanowisko referenta. 23 sierpnia 1924 został przemianowany z dniem 1 lipca 1924 na oficera zawodowego w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1919 i 1. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przesunięty w DOK II na stanowisko kierownika referatu mobilizacyjnego. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku w DOK II. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 73. lokatą. W grudniu tego roku, po odbyciu „przepisanego stażu liniowego” i ukończeniu kursu próbnego (od 15 października do 15 grudnia 1929), został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1929/1931. Z dniem 1 września 1931, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 7 Pułku Piechoty Legionów w Chełmie na stanowisko dowódcy II batalionu. W listopadzie 1933 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko kierownika Samodzielnego Referatu Ogólnego. Później został przesunięty na stanowisko szefa Wydziału Mobilizacyjnego. Od listopada 1936 do września 1939 był szefem sztabu 5 Dywizji Piechoty we Lwowie. W międzyczasie został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 44. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
W czasie kampanii wrześniowej w dalszym ciągu pełnił funkcję szefa sztabu 5 DP, Grupy Operacyjnej gen. Zulaufa, a następnie odcinka „Warszawa-Wschód”. Wziął udział w obronie Warszawy. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. W niewoli przebywał kolejno w obozach: X B Nienburg, X A Itzehoe i Sandbostel, X C Lubeka i VI B Dössel. Po uwolnieniu z niewoli (1 kwietnia 1945) pozostał w Dössel jako Polskim Ośrodku Wojskowym.
Zmarł 25 maja 1980 we Wrocławiu i został na Cmentarzu Osobowickim (pole 54, rząd 1, grób 458).
28 września 1927 ożenił się ze Stanisławą z Czarneckich (1903–1985), z którą miał syna Włodzimierza Jana (ur. 1931) i córkę Elżbietę Zofię (1933–1968).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1858 – 30 czerwca 1921 Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1936 „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Niepodległości – 19 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Srebrny Medal za Długoletnią Służbę Brązowy Medal za Długoletnią Służbę austro-węgierskie Srebrny Medal Waleczności 1 klasy Brązowy Medal Waleczności Krzyż Wojskowy Karola
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Jarosławiu (Polska) Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” Kategoria:Dowódcy batalionów 7 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Dowódcy batalionów 14 Pułku Piechoty Ziemi Kujawskiej Kategoria:Dowódcy batalionów 50 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Jeńcy Oflagu X A/Z Itzehoe Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Osadnicy wojskowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Szefowie sztabu 5 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1980 Kategoria:Żołnierze Legionu Wschodniego