Chevrolet 150 (One-Fifty) – samochód osobowy klasy pełnowymiarowej produkowany pod amerykańską marką Chevrolet w latach 1953–1957, w ramach dwóch generacji i pięciu lat modelowych. Stanowił najtańszy i najuboższy model marki w tym okresie. Produkowany w wersjach nadwoziowych: 2- i 4-drzwiowego sedana, coupé i kombi (Handyman), napędzany silnikami R6 i później V8 o pojemności od 3,9 do 4,6 litra. Wyprodukowany w liczbie ponad 700 tysięcy sztuk.
Pierwsza generacja
Model 1953 thumb|left|Chevrolet 150 sedan 4-d. z 1953 na rynek australijski thumb|left|Chevrolet 150 sedan 2-d. z 1954 – tył thumb|left|Chevrolet 150 Handyman z 1954 – tył
Chevrolet 150 pierwszej generacji został zaprezentowany w styczniu 1953 roku.
Nazwa pochodzi od skrócenia numeru serii produkcyjnej (1500) Chevroleta w bazowym standardzie wyposażenia Special o jedną cyfrę, ze względu na trendy panujące w latach 50. (odstępowanie od opisowych nazw modeli, jak Special, na rzecz unikalnych). W materiałach marketingowych była zapisywana jako: One-Fifty (jeden-pięćdziesiąt). Model 150 był najtańszym modelem Chevroleta, zastępując samochód Chevrolet Special Styleline dostępny na rynku w poprzednich latach. Zgodnie ze specyfiką amerykańskiego rynku w tym okresie, wszystkie modele osobowe marki były takiej samej wielkości i konstrukcji, a różniły się poziomem wyposażenia i częściowo odmianami nadwozi. Stylistyka całej gamy została unowocześniona w stosunku do poprzedniego modelu, ale pozostała ogólnie podobna, konserwatywna, z odstającymi na boki błotnikami tylnymi, częściowo zakrywającymi koła, i wyraźnie wystającym nosem maski. Nowocześniejszymi akcentami była pojedyncza gięta szyba przednia zamiast dwuczęściowej i podwyższona linia błotników z tyłu zamiast opadającej. Wprowadzono też drobne ulepszenia, w tym zapłon kluczykiem i opcjonalne wspomaganie układu kierowniczego.
Atrapa przednia w 1953 roku miała kształt owalnego otworu, obramowanego grubą chromowaną obwódką, wypełnionego przez poziomą belkę z trzema pionowymi żebrami i dużymi okrągłymi światłami parkingowymi na końcach. Pomiędzy błotnikami, których górna linia ciągnęła się od pojedynczych reflektorów do tyłu, była wyższa wystająca maska, ozdobiona emblematem na nosie i ornamentem na górze. Podwyższono linię tyłu, powiększając bagażnik. Tylne lampy zespolone na przedłużeniu wystających błotników były owalne, pionowe, składające się z trzech sekcji, z opcjonalnymi światłami cofania na dole. Od droższego modelu 210, 150 różnił się zewnętrznie przede wszystkim brakiem ozdobnych listew po bokach oraz panelami z czarnej gumy chroniącymi przednią dolną część błotników tylnych i gumowymi obramowaniami szyb, zamiast stalowych. W odróżnieniu od bogatszych wersji, 150 miał też przestarzałą mniejszą szybę tylną, niezachodzącą na bokiNa podstawie (prospekt).
Jedynym dostępnym silnikiem był sześciocylindrowy rzędowy OHV o pojemności 3,86 l (235,5 in³) i mocy 108 KM, z trzybiegową mechaniczną skrzynią biegów. Opony miały rozmiar 6,70×15. Samochody miały tradycyjną konstrukcję, z nadwoziem na ramie skrzynkowej i tylnym zawieszeniem na resorach wzdłużnych. Rozstaw osi 292,1 cm (115 cali) był taki sam jak u poprzedników. Nadwozie było oznaczone w koncernie General Motors jako A-body i jego konstrukcja była dzielona z większym Pontiakiem.
Chevrolet 150 był najtańszym modelem koncernu General Motors, konkurującym bezpośrednio w popularnym segmencie cenowym rynku amerykańskiego z samochodem Ford Mainline oraz nieco droższym Plymouth CambridgeNajtańsze modele Plymoutha (Plymouth Cambridge, a od 1954 roku Plymouth Plaza) oraz Studebaker Champion były nieco droższe o ok. 100 dolarów i konkurowały przez to bezpośrednio już z modelami Chevrolet 210 i Ford Customline (). Dostępny był jako dwu- lub czterodrzwiowy sedan, czterodrzwiowe kombi Handyman i dwudrzwiowe coupé, w odmianach: Club Coupe i Business Coupe. Wszystkie odmiany były sześciomiejscowe, poza trzymiejscowym Business Coupe, które miało miejsce bagażowe za siedzeniami. Odmiany dwudrzwiowe sedan i coupé różniły się nieznacznie profilem dachu i wielkością tylnych szyb bocznych. Ceny wynosiły w pierwszym roku od 1524 dolarów za Business Coupe do 1670 dolarów za czterodrzwiowy sedan i 2010 dolarów za kombi. Wyprodukowano ich w tym roku 176 579, co stanowiło jednak tylko 13% sprzedaży Chevroleta (znacznie mniej od droższych modeli 210 i Bel Air). Produkowany był też wariant furgonu bez tylnych okien Sedan Delivery (nie zaliczany do produkcji samochodów osobowych). thumb|Chevrolet 150 Handyman kombi z 1954 thumb|Furgon Chevrolet 150 Delivery z 1954 Zgodnie z założeniami Chevroleta, model 150 był stosunkowo spartańsko wyposażony i wykończony w porównaniu z droższymi o 100–200 dolarów modelami 210 oraz Bel-Air; między innymi posiadał osłonę przeciwsłoneczną tylko przed kierowcą. Przewidziany był głównie dla nabywców flotowych i jako samochód „roboczy”. Wśród opcji dodatkowych było radio, zegar, lewe lusterko zewnętrzne, a także wspomaganie kierownicy (178 dolarów).
Model 1954 W 1954 roku modelowym zmiany stylistyki były niewielkie. Owalna atrapa chłodnicy została poszerzona na całą szerokość nadwozia, stwarzając wrażenie szerszego i nowocześniejszego samochodu. Pozioma belka wewnątrz atrapy miała pięć pionowych żeber, a światła parkingowe były podłużne, poziome, na przecięciu belki z brzegami obramowania. Szyba tylna była już wygięta na boki, jak w droższych modelach (zdjęcia). Tylne pionowe owalne lampy zespolone otrzymały oprawy z niewielkimi kapturami, tworzące zaczątek płetw. Zmieniły się też ozdobne detale, a samochód nadal nie miał listew bocznych.
Samochód otrzymał nieco wzmocniony silnik , o tej samej pojemności, który rozwijał moc 115 KM. Za dopłatą był dostępny po raz pierwszy silnik w wersji o mocy 125 KM, z automatyczną skrzynią biegów (178 dolarów), tak samo jak w droższych modelach. W wyposażeniu dodatkowym pojawiło się w modelu 150 wspomaganie hamulców. Z gamy nadwozi usunięto oba coupe, które zastąpił najtańszy dwudrzwiowy Utility Sedan, z przestrzenią ładunkową za przednią kanapą. Wyprodukowano 129 459 samochodów 1954 rocznika, przy czym ceny wzrosły nieznacznie.
Silniki R6 3,9 l (235,5 in³) Thrift-King OHV: 108 KM (sprężanie: 7,1:1) (1953) R6 3,9 l (235,5 in³) Blue-Flame 115 OHV: 115 KM (sprężanie: 7,5:1) (1954) R6 3,9 l (235,5 in³) Blue-Flame 125 OHV: 125 KM (sprężanie: 7,5:1) (1954)
Druga generacja
Model 1955 thumb|left|Chevrolet 150 Sedan Delivery z 1955 thumb|left|Chevrolet 150 sedan 4-d. z 1955 thumb|left|Chevrolet 150 z 1955 – tył thumb|left|Chevrolet 150 z 1955 – wnętrze
Chevrolet 150 drugiej generacji, na 1955 rok modelowy, został zaprezentowany w październiku 1954 roku.
Druga generacja 150, podobnie jak droższy model 210, przeszła radykalne zmiany pod kątem unowocześnienia i usportowienia sylwetki nadwozia, oraz wprowadziła po raz pierwszy silnik V8. Zrezygnowano z odstających błotników tylnych na rzecz pontonowych gładkich boków, a spłaszczona maska była obniżona prawie do wysokości linii błotników przednich, które tworzyły kaptury nad reflektorami. Szyba przednia została silnie wygięta na boki. Górna linia błotników była poprowadzona wysoko, poziomo na całej długości samochodu, z niewielkim wcięciem pod tylnymi oknami. Z tyłu błotniki zostały wyciągnięte w niewielkie płetwy, z pionowymi lampami na ostro zarysowanych końcach. Pas przedni z atrapą chłodnicy został dynamicznie pochylony pod ujemnym kątemNa podstawie (prospekt). W pierwszym roku zastosowano minimalistyczną, nowoczesną, prostokątną kratę atrapy chłodnicy, która nadawała samochodowi sportowy wygląd (jej styl bywał określany jako podobny do ówczesnych modeli Ferrari). Atrapa nie zajmowała całej szerokości pasa przedniego, a po jej bokach pod reflektorami były wydłużone poziome lampy postojowe. W dalszym ciągu model 150 różnił się od bogatszych wersji brakiem ozdobnych listw stalowych i prostym wyposażeniem i wykończeniem, w tym brakiem osłony przeciwsłonecznej pasażera. Ozdoby stanowiły tylko napisy „Chevrolet” po bokach błotników przednich, chromowane oprawy świateł i ornament z dwoma płetwami na masce.
Pod kątem technicznym, Chevrolet przeprowadził obszerne modyfikacje, wprowadzając nową gamę jednostek V8. Nabywca miał możliwość sporego wyboru silników, takich samych jak w modelach 210 i Bel Air. Standardowy pozostał silnik sześciocylindrowy 3,9 l (235,5 in³) o mocy 123 KM, za dopłatą był dostępny silnik o mocy 136 KM ze skrzynią automatyczną Powerglide, oraz nowy silnik V8 o pojemności 4,3 l (265 in³) i mocy 162 KM albo 180 KM, ze skrzynią mechaniczną lub automatyczną (312 dolarów w najmocniejszej wersji). Trzybiegowe skrzynie mechaniczne mogły być także zaopatrzone po raz pierwszy w nadbieg. Istotnym ulepszeniem było przejście z 6-woltowej instalacji elektrycznej na 12 V. Wprowadzono też opony bezdętkowe. W wyposażeniu dodatkowym pojawiła się klimatyzacja (565 dolarów) i elektryczne szyby.
W gamie nadwozi pozostał sedan 2- i 4-drzwiowy (w tym w dwudrzwiowej trzymiejscowej odmianie użytkowej Utility Sedan) oraz kombi Handyman, tym razem dwudrzwiowe (nie licząc otwieranej w dół i do góry dwudzielnej klapy tylnej). Czterodrzwiowy sedan kosztował 1728 dolarów, a kombi 2030 dolarów, najtańszy był Utility Sedan za 1593 dolarów. Podstawowymi konkurentami pozostawały również nowe w tym roku najtańsze modele Ford Mainline i Plymouth Plaza, ale także kompaktowy Rambler. Wyprodukowano 125 446 samochodów osobowych 150 rocznika 1955, co stanowiło jedynie 7% produkcji Chevroleta. Produkowany był też wariant furgonu Sedan Delivery, nie zaliczany do produkcji samochodów osobowych.
Model 1956 thumb|Chevrolet 150 z 1956
W samochodach 1956 roku modelowego, produkowanych od listopada poprzedniego roku, nadwozie zostało nieco przestylizowane w dynamicznym stylu, dzięki czemu samochód sprawiał wrażenie szybszego i niższego. Wraz ze wzmocnieniem silników, samochód miał wizerunek bardziej sportowego i tak był reklamowany (ang. hot). Krata atrapy chłodnicy o dużych prostokątnych oczkach, pochylona pod ujemnym kątem, została poszerzona na szerokość nadwozia. Została ona ponadto lekko wygięta w formie dziobu, a po jej bokach wkomponowano duże prostokątne światła parkingoweNa podstawie (prospekt). Po raz pierwszy model 150 otrzymał ozdobne listwy boczne (krótsze niż w droższych modelach), ciągnące się od przodu do wysokości tylnych szyb i łączące się tam z ukośną listwą podkreślającą uskok linii bocznej nadwozia. Metalowe ramki otrzymały też szyby z przodu i tyłu. Emblemat Chevroleta na nosie maski był podkreślony szerokim „V” w samochodach z silnikiem V8. Napisy „Chevrolet” zostały natomiast przeniesione na błotniki tylne. Ostrzej wyciągnięto zakończenia błotników tylnych, a tylne światła otrzymały formę wystających pocisków na ozdobnych chromowanych oprawach. Pod oprawą lewego światła od tego roku był ukryty wlew paliwa. Nowocześniejszy kształt zyskały wycięcia kół tylnych.
Moc bazowego silnika sześciocylindrowego 3,9 l podwyższono do 140 KM, opcjonalnie były dostępne silniki V8 o pojemności 4,3 l i mocy od 162 KM do 205 KM (z dwu– lub czterogardzielowym gaźnikiem). Silniki były oferowane z trzybiegową skrzynią automatyczną, nadbiegiem lub skrzynią automatyczną PowerglideSilnik V8 o mocy 162 KM był dostępny tylko ze skrzynią mechaniczną, a w przypadku automatycznej skrzyni biegów był wzmocniony do 170 KM. .. Odmiany nadwoziowe pozostały takie same, lecz ceny wzrosły o ok. 8% (sedan czterodrzwiowy – 1869 dolarów, kombi – 2171 dolarów). Wyprodukowano 157 294 samochodów osobowych (10% produkcji marki).
Model 1957 thumb|Chevrolet 150 sedan 2-d. z 1957 thumb|Chevrolet 150 sedan 2-d. z 1957 – tył thumb|Chevrolet 150 Handyman z 1957 thumb|Chevrolet 150 z 1957 od przodu